Anne… Şunu bil ki, hiç okumayacağını bilerek yazıyorum bu yazıları. Okuyacak olsan yazamazdım. Üzülürsün belki, belki üzülmezsin… Küçücük bir kızken, bana kızım demen için gözünün içine b..
Merhaba anne... Biliyorum mektuba çok ara verdim. Aklına kötü şeyler getirmemişsindir umarım. İyiyim, çünkü hala hayattayım...Hani her hüsranda eteğine geliyorum ya...İşte o yüzden uzadı mektupl..
Merhaba kalbimin nura açılan yanı... Nasılsın? Geçti mi ellerinin sızısı? Söylediğim ilacı aldın değil mi? Aman dikkat et kendine. Neyim kaldı ki senden başka. Mektubunda diyorsun ki, hav..
Garip bir yüktü zaman, isteksiz omuzlarda… Ağır gelse de ağrı veren varlığı, katmerleri arasında hiç bitmeyecek yolculuklarla sürdürürdü varlığını.Herkes, dilendiğince ciğerlerine çekerken ..
Yaz bitmiş. Haberler öyle diyor. Aslında haberler haber vermese de kalbimizdeki hüzün bize sonbaharın geldiğini haber vermiyor mu zaten? Ne acıklı bir mevsim değil mi: Sonbahar…Adı sonla başlayan..
Daha küçücük bir çocukken filozof olmaya karar vermiştim. Okuldan artan zamanlarımda çokça kitap okur, boyumdan büyük sözler yazardım. Annem gizli gizli yazdıklarımı takip eder, sonra da beni karşıs..
