Gözlerim gözlerinden baktığı an rüzgarım olur hayallerin… alıp götürür ruhun ruhumu, dokunur saçların parmak uçlarıma. avuçların avuçlarımda nemlendiği an bulut..
çekin artık o pis parmaklarınızı tetiklerden ürkütmeyin yüreğimdeki kuşları… onlar aç ve onlar kimsesiz! ne gidecek başka bir vatanları, ne de uçmaya takatla..
gitmek; kendini değil, alıp götürmektir geride kalanları. ve yaşamak; ulu orta kucaklamaktır, ölüme en yakın olduğun anları. Kemal Eyüboğlu ..
bakma bana öyle, gözüne kurban olduğum! bakma ki, aralanmasın deli gönlümde sevda kapıları. ne olur bakma uzaklardan, yakın yakın... bakma ki; yakmasın seni de beni de, kırı..
ne yergi eğriltir yere, ne övgü yükseltir başımı göğe. sokakta yaralı kuş, çevremde bir yetim görsem; en lanet sızılar iner yüreğime ve saplanır utanç çamuruna insanlı..
