hani bazen hiç birşey yapmak istemeyiz boşluğa dalıp gideriz daldığımız noktada başlar hayat tiyatromuz; tek tek sahne alır yaşlarımız çocukluğumuz gelir önce masum yalanla..
mor salkımlar arasından binbir renk çiçek içinden düşünmeden dikenleri yara bere içinde koştum akan her damla yüreğimde pıhtı oldu bedenim seni düşlerken buz kesti yaralarım..
kaç gece daha kaçacaksın gerçeklerden kaç sabah daha acılar içinde uyanacaksın geçmişi özlemekten ne zaman vazgeçeceksin geçmiş seni ortada bırakmışken daha ne kadar ruhunu hırpalay..
lodos gibi es yüreğime al götür beni uzaklara seni sensiz yaşadığım masal dünyama…… zamanı bilmediğim diyarlarda yaşa benimle sensizliği uykuya hasret gözlerimde ..
