Küf kokuyorum…Zemheri gecelerdeRuhum zindana mahkumİsmimi okuyorum gazetelerde…Küf kokuyorum…Hiç kimseden korkum yokSenden bir haber yok Çıldırıyorum…Küf kokuyorum…..
Baktım gönlüme giren kadınlaraince bir tebessüm ettim önceGeldikçe hatıralar gözlerimin önüneBana vuran yılları saydımGönlüme yara açan naylon aşkları saydımGözlerimden iki damla k..
Yaşama hevesim kalmadıOysa istediğim bir senBirde mutlu bir gün vardı.Ne istedim ki hayattanŞimdi ne sen varsınNe de o büyük ideallerimYani ne yaşama hevesim kaldıNe de ülk..
Hayatımız maraton olmuşOradan oraya koşturup duruyoruz.Memur geçim derdine düşmüşGenç kardeşlerim sevgiliEğer kefenin olsaydı diliAnlatırdı bir bir tehlikeleri...Var bunda gari..
Ey kahpe dünya...Duy beni...Boşverdim içindeki düzen eksikliğiniYeniden kazanmaya başladım benliğimi.Kadınım sana sesleniyorum;Sana adadım bu yorgun yüreğimi.Haykırıyorum ulan...
Gözlerin düştü yine ufkuma...Baktığımda canlandığım, O masum ''Kahve Gözlerin''...Aldım kaderimiKoydum karşıma.Uzun ve çetin geçen savaşta, Yaralandım belki defalarca.Fakat..
Kapalı bir alanIssız şişman bir adam.Sorunları bir başına çözmeye çalışanBu adamdı iştekalbini sana bağlayan...Yılların yorgunluğu vardı Üzerinde belli, Yıllar sonra i..
Işığı unutmuş yüreğimZifiri karanlıkta kalmış senelerce.Unutturmuşlar...Bir şekilde güzellikleri.o kahrolası zaman...Bertaraf etmiş gözlerimdekiSığ bir denizi andıran gülmeleri..
Bir şiir yazarım yokluğunda… İçinde hüzün ve gözyaşı vardır Kimseye anlatamam derdimi Sana anlatırım onunla… Bir şiir yazarım yokluğunda… Hayal ederim, Güneşi tutt..
Hasretin yakıyor canımı...Dalgaların vurup eskittiği kayalar gibiyim.Aşk tatlı bir telaştır, Tutar bırakmaz yakar ya adamıBen yalnızca sana tutsak, O "Kahve gözlerinin" esiriyim.....