Dallarla kapanmış, kendi ağlayan Gözyaşları ile mektup yollayan Dostuna canını candan bağlayan Sen güneş görmemiş, serin çağlayan Çağlayan düşledim, güneş görmeyen
Bedenin en mahrem yerinde, toplanır kanlar Hücuma kalkar, milyonlarca canlar Bayram sevinci gibi, yaşanır heyecanlar Hayatlar anlam bulur, doğar yeni yaşamlar
Yine yeniden akar, dökülür sular seller Beni benden alır da, bilmem nereye gider, Üzerime yağan yağmur, senden uzaktan gelir, Bulutlar sarar beni, rüzgarla kokun gelir ..
Diktin beni köşeye Hazır ol vaziyette Gittin uzağa öteye Gelme dedin beriye Elim gelir elime Donar kalır öylece Dönüp bir yardım diye ..
Sözlerinde hayır var, hayır! gözler davetkâr Her şeyiyle tastamam, birazcık huydan sakar Hem sürüp sürüştürür, ne bulursa onu takar İyiliği külfettir, aman ha başa kakar..
Kış geliyor, aldanma güneşe, Yazdan kalan, kalmaz pürneşe Yapraklarını döken son meşe Soyunmuş bir garip girmiş ateşe Üçe oluyorsa olan, olmaz mı beşe?..
Karşında bir dünya, işte karşında Herkeste akıl var, aklı başında Sormadan söyleme, bilgi danışma Bak kendi işine, sakın karışma! Ayranı olanlar, içer ..
Basitçe düşünelim, basitleşmeden; karmaşık olmasın, basit olan karşındaki, ot, taş, ağaç değilse; ya hayvandır, ya insan. İnsansa işin kolay; zor olan da var; insan lisanıyl..
Başkasının hakkına aslan kesilen hayvan, ye, korkmadan yaşa, dolaş bir zaman, seni de kesecek, yiyecek human… Sanma ki, dünya uçsuz bucaksız orman gün seni..
Laf eyledim, demek için Hey heyledim, duymak için Dağlar duydu, cevap verdi Kuşlar duydu, ötüverdi. Söz söyleme, zor olmasın Basit olsun, anlaşılsı..
