Orada mısın? Aynada yalnızlık gölgesi... Eşyanın yalnızlığı, Kadının yalnızlığı İsyan... İsyan YOK. Dillendin tahtaya çıktın Bir kaplumbağa kadar aç.....
Saklandığın o bakışının arkasında Sessizlikten oluşmuş, Bir boşluk gibi Kendisinden çıkamayan bir acı var Görülemeyen... Gölgelerle işleyen karakalem bir..
''sonradan sonra'' o karanlık gecede karanlığın altında bağırdılar kendilerinden başka kimse yok kendilerinden başka bir şey olmuşlar ..
Aynaya gömülür imge (Boş bir evden çıkar siyahlar içinde aksayan bir kadın) yüzü çizilmiş baştan başa kederle O değilden geliyorum ben der (O değilcim olmaktan..
bir hayat bir şiire değer mi aralıksız göz kırpma anları kim bilir başka neler oluyor içeride… işte o zaman o boşlukta gülümseyen çeşme başı fesleğenleri..
o imkansız boşlukta… dağı, ağaçları-kimin kim olduğunu unutarak ve yağmura yada rüzgara karşı rüyalar boştu aslında kim kimdir hiç bilm..
bir yalandan gizlenen-sesim- sürgünde ben sizin yokluğunuzum… intihar edecek gibiyim boşluğa karışacağım boşluk kızıla boyanacak kedile..
(çağrılmayanlardan) ‘’Harcanmışlar’’ için gözleri morarmış bir maske yerde k..
