Şimdi üşüyecek ellerin Görmeyecek başkasını gözlerin yalnızlık, saracak seni benim yerime Belki ağlayacaksın, belki anacaksın adımı sanacaksın ölüyorum, çünkü ben gidiyorum...
Uzakta kaldı sanki Herşey Çocukken hissettiğimiz basit şeyler Ağlamıyorum artık Gözyaşlarım dindi Bütün olanlar bir saklambaç gibi Sayıyorum içimden kapalı gözle..
Güneş gidiyor, Arkasında günü bırakarak Ay sevgilisini karşılıyor, Duyuyorum birileri yalnızım diye bağırıyor Kalemim yazmıyor Kağıt ağlıyor mısralarda Aşk..
Aşkın rengini çiziyorum... Sadece acı ve keder Gözyaşlarıyla sulanmış bahçelerde Yeşeren siyah güller yetiştirmiş Büyütmüş çiftçiler Üşüyorum... Uyandım el..
