- Kategori
- Şiir
Günlerden yalnızlık

Yalnızlık
Şimdi üşüyecek ellerin
Görmeyecek başkasını gözlerin
yalnızlık, saracak seni benim yerime
Belki ağlayacaksın, belki anacaksın adımı
sanacaksın ölüyorum, çünkü ben gidiyorum.
Aklın sana kötü oyunlar oynayacak
Bir anda mutlu olup sonra durulacaksın
önce seni hala seviyorum, sonra senden nefret ediyorum diyeceksin
biliyorum çünkü bende böyle yaşıyorum
Üşüyeceksin şimdi,
Yalnızlık gece gibi saracak seni
Rüyaların bile ben olacağım belki
Dönsende farketmez artık ben yokum ki
Git artık öldün çünkü kayıpsın, kaybolmuşsun bir yerlerde...
Bu gün yine günlerden yalnızlık
Yine gölgemden karanlık
Gitme demiyeceğim ama sakın dönme
Yalnızlığa terkettin bir kere
Dönmekse bir kelime