İnsanoğluvar olduğundan bu yana affetme hep gündemdedir. Ancak Dünyanın gidişatına baktığımızda affetmeme olgusunu daha çok duyumsuyoruz gibi geliyor bana. Kızgınlıklarımız, kavgalarımız, öfkelerimi..
Hayatımız boyunca beklentilerimizle yaşayıp dururuz. Bilinçli ya da bilinçsiz ama bekleriz.Aklımız elverdiğinde anne ya da babamızın bir özelliğine kavuşmayı, biraz daha büyüyünce parka gitmeyi, ..
Sorumluluk öylesine geniş bir yelpazeye dağılmış ki... Çocukta sorumluluk, işte sorumluluk, sosyal yaşantıda sorumluluk, eş olma sorululuğu, anne-baba olma sorumluluğu vs. vs...Önemli olan bu ..
Evet insanlık var oldu olalı bir yalandır gider. Oysa hemen her dürüst kişinin söylemi nedir? "Ben yalanı hiç sevmem". Doğru sevmeyiz de gerçekten. Ama sevmememiz söylemediğimiz anlamına mı gelir gerç..
Kırmızı, sarı, yeşil, kahverengi, turuncu benim gördüğüm renkler ya sizin gördükleriniz? İşte sonbahar da gördüklerim. Ne muhteşem bir manzaradır o. Mevsimlerin hepsinde mucizevi güzellikler görür..
Gülünce güller açılıyor, yüzünde. Gülünce gözlerinin içi ışıl ışıl parlıyor. Gülmek sana yaraşıyor. Gül sen gülün olayım. Bu cümleler ya günlük hayatımızda, ya da şarkılar içinde geçen nice cümleden..
Kaliteli Yaşam Adına “Yaşama Yerleşmek” Üstün Dökmen’in kitabının adı. Nasıl güzel bir kavramdır böyle. Ne kadar yaşama yerleşmişiz ya da yerleşmemişimizi anlamaya başlıyoruz bu kitapla birli..
Öyle anlar vardır ki yaşantımızda sadece ve sadece bizim başımıza gelmiştir, başka hiç kimse böyle bir ruh haline girmemiştir gibi gelir. Oysa farkında olmamız gereken her bireyin kendine göre çıkmazl..
İnançlarımız değil midir? bizleri bir hedefe götüren, sıkıntılarımıza karşı ayakta durmamızı sağlayan...Sevgiyle başlar inançlar, sevginin olduğu yerde inanç da vardır mutlaka. Ateist olup ben..
