Ne için yaşıyoruz? İş! Ne ile korkutuluyoruz? İşsizlik! Yaşamak için işe gitmek gerekirken, işe gitmek için yaşıyoruz... Her sabah iki buçuk yaşındaki kızım soruyor bana:
Kızım henüz iki buçuk yaşında. Dedesi kızıma küçük kırmızı bir kol saat almış. Bizimki göstermek için kolu havada koşa koşa bana geliyor: - Babaa babaa! Baak... - Kızım ne g..
Kızımla mutfaktayız. Bir yandan akşam yemeğini hazırlamaya çalışıyorum bir yandan da kızımla ilgileniyorum. Soruların ardı arkası kesilmiyor: - Baba biz ne yapıyos? - Yemek yapı..
Akşam bütün aile evdeyiz. İlginç bir sessizlik var. Alışık olmadığımız bir sessizlik: kızım kesin odasında bir işler karıştırıyor!.. Her ailede böyle mi bilmiyorum ama bizde ne zaman kızım ya..
