Kış insanıyım ama yazı da severim. Yaz, bana kötü şeyler yapar- açık tenim yüzünden- ama vazgeçmem beni hakir gören güneşten. Gece insanıyım ama gündüzün neşesini de severim. Denizden korkar, yüzmekten hoşlanırım. Belirsizlik içinde karamsar, netlik varsa sıkıcı, heyecan varsa istekli, imkansızlık varsa can atan'ım.İçimi ısıtmayan insan görünümlülerden uzak durmaya çalışırım, uzak durmaya çalıştıklarımda ışık görürsem güneş haline de gelebilirim. Dolayısıyla saf yanım vardır, ama bu yanımı da severim. Öğrenmek ve üretmek beni mutlu eder. Sevdiğim insanlarla taşrada, sessiz, sadece kendi sesimizi duyarak, baharda çiçek kokuları sarmışken etrafı, hafif yağmu rda çiselerken, kuşlar da daha susmamışken hayat kimilerine göre yeni başlarken, ellerim buruşuk tenim yanıkken ölmek isterim...