Marmara Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı öğrencisiyim. Üçüncü sınıfa devam ediyorum. Benim için edebiyat bir terapidir. Ruhun derinliklerinde doğan, yeşeren ve siz istemedikçe yok olmayacak bir tohumdur. Siz istediğiniz kadar büyür, kök salar. Ona yön veren şairin ya da yazarın muhayyeli ve usudur. Sanat, yok olan güzelliklerin kazanımı için bir çözümse faydalı olmalıdır; ama kendini de unutmamalıdır. Kulağa da göze de ve belki daha önemlisi insanî olan hislerimize hitap etmelidir. Ben tüm bu düşüncelerimi serbestçe anlatabilmek, başkalarına dokunabilmek, ortak olabilmek için edebiyat potasına girdim. Yine kendime düz yazıda deneme türünü uygun gördüm. Şiirdeki o liriklik bana ifadeden çok hissiyatımızı anlatmıştır, bu sebeple şiiri dinlemeyi ve okumayı yeğlerim; fakat gönlümden geldikçe de yazmaya çalışırım. Başta da söylediğim gibi edebiyat benim ve bence bütün bir mevcudiyetin ihtiyacı aynı zamanda da ilacıdır. Unutulan insanî ne varsa bilhassa iyilik, dostluk, sevgi, hoşgörüyü bize geri kazandıracaktır. Ben kendimi de paklamayı bu doğrultuda istiyorum. Siz okuyucuları da davet ediyorum...