Acı'yı geçecek derler...

Elbette geçer… Zaman en iyi ilaçtır deriz hep. Zaman acıyı silip süpürecek, bir gün hatırlamayacaksın deriz ya, öyledir çünkü. Mutluyken zamana bırakmayan bizler; mutsuzken hemen zamanı alet ederiz düşüncelerimize ve söyleyecek sözlerimize. Kolaydır çünkü. Bak gör zaman her şeyi halledecek. He, hallediyor; doğru. İtiraz etmiyoruz da zaten.

Hiçbir acı geçici değildir aslında. Yüreğimizin biraz daha katı, yüzümüz çizgilerinin biraz daha derin, saçlarımızın aklarının sayısını biraz daha fazla  kılmıştır.  

Aslında bilmeyiz. Hep aynı kaldığımız acının ise zamanın peşinde kaybolduğunu düşünürüz. Ah ne büyük yanılgı.

Sigara içiyorsan dal  sayısının, içki içiyorsan kadeh sayısının arttığını, tırnaklarını yiyorsan da tırnaklarının iyice dibe vurduğunu görürüz. Uyumaya kaçışın ne kadar da kolay olduğunu da…

Acı geçti derken, kendimize biraz daha yerleştiğini görmezden geliriz. Gözlerimizin ferine düşen hüznü, sesimize yansıyan kederi fark etmeksizin acıyı geçti farzederiz.

Ah ki ah! Bütün bunlar en büyük yanılgının içinde kendimizi iyi hissedelim diye, beynimizin bize oyunudur.

Halbuki zaman geçince, acının kaybolduğuna inanırız, ve geçenin aslında bizim yazgımızın olduğunu görmezden geliriz.

Acıyı yürekten silen zaman; ruhumuzda açtığı yaraların, bedenimizde yarattığı tahribatın sorumlusu olmuştur.

Acı böyledir; gelir geçer sanırız.