Adabelen Dergisi yazanları olarak Aydın’da buluştuk…

Turgut Dereli, Faik Ay hocamla yüz yüze geldik. Derginin diğer yazanları ile. Aydın’da buluştuk. Adabelenliler her an bir işin içinde gözüküyor. Derginin  bu sayısında güzel bir yazı, metin okudum. Aydın Büyükşehir Belediye Başkanımız Özlem Çerçioğlu’na  yazılmış.

 

Adabelen Derneği Başkanı Mustafa Özmen ve Yeni Kuşak Köy Enstitüleri Derneği Başkanı Kemal Kocabaş tarafından.

 

1) Okulun merkez buluşma noktasındaki tuvaletlerden birinin bay ve bayan olacak şekilde yeniden düzenlenmesi ve onarılması,

 

2) Merkez buluşma noktasının yeniden bin kişinin ortak duyarlılıklarını paylaşacağı, etkinliklerini gerçekleştirileceği bir alan dönüştürülmesi.

 

Gidip gördüğüm ve hayli etkilendiğim bu görkemli tepenin kurtarılmasında el verecek olan Aydın Büyükşehir Belediyemiz kendisinin yapabileceği iki maddelik katkıyı Başkanımız Özlem Çerçioğlu’na sevgi duygularımızla bir kez de, buradan dile getiriyorum.

 

Beni en çok etkileyen, evet oranın kurtarılması için amaç edinilen yol.  aşkanımız Özlem Çerçioğlu’ndan çok güzel bir iş için el vermesi ile ilgili talepte bulunuyoruz. Bunları gerçekleştirebilecek bir alan Aydın Büyükşehir Belediyemiz.

 

O gün buluşma yağmurlu bir gündü. Ancak gönüller sıcak, samimiydi.     

 

Ortakların ışık salan o yerinde bir çok ders üniteleri ile aşağıda yemekhanesi ve öğretmen lojmanları bulunmakta.

 

O yer o yılların görkemini o denli yansıtıyor ki, o günleri, diz çöken efelerini, pamuk toplayan kızlarını, güllerin içinde çocuklarını.

 

İdare binası o çatısı çökmüş, pencereleri dökülmüş, kapıları yok veya asma kilitle niçin hala duruyor? O kilitlerin içinde yıkılmaya yüz tutmuş o eğitimin can damarları.

 

O görkemli anıtlar önce Köy Enstitüleri, sonra İlköğretmen Okulu’nun o güzelim çocuklarını hala yaşatıyor.

 

Eğitimin sularla çağladığı yerin adı Ortaklar, Adabelen. Çok etkilendiğim bir yerin adı. Çocuklarından etkilendim. Yaşattıkları anılarından. Göz bebeklerinden anladım hüzünlerini, sevgilerini, milyonlarca yağan yıldızlarını.

 

Tepeden sarkın aşağıdaki eğitimin koklandığı, öğretmenlerinin dolaştığı yerleri, adımlarını, ayak izlerini, içlerini hissedin.

 

Hemen şuracıkta duran o yeni bina. Ne denli kuşku verici. Kat kat beton kalıplarının içine sıkışmış bir eğitim dizaynı olarak durmakta, işte iki önemli eğitimin yapıları, verimleri.Eğitimin damarlarını  binaları, yapıları ele veriyor .

 

Eğitimin en aşk ve yurt dolu günlerini yaşatan o tepe Adabelen görebileceğim en görkemli yer.

 

Verimli ovaları. Yetiştirdikleri  meyveleri, sebzeleri,. İncirleri. Pamuk içinde çapalarının , ark içinde kazmalarının daha parçası, sesi orada duruyor, emekleri, alınterleri, flüt sesleri ile dinliyor.

 

O nedenle hayran olduğum bu yerin kurtarılmasının bir Eğitim Müzesi haline getirilmesinin ne kadar yaşamsal bir önem taşıdığını fark ediyorum. Adabelenliler Derneği ve Yeni Kuşak Köy Enstitüleri Derneği’nce bir tek amaç olarak tutulmasının çok öncelikli olduğunu o gün de tekrar  söz ettim.  

 

Çok zor olmasa gerek, prosedür aşamaları aşılarak, sonra el el vererek gerekli kuruluşlar ve üyelerle işbirliği içerisinde hepimiz bu yerin  yeniden o anıları taşıyacağı alan, yaşayan alan haline getirilmesi için her türlü desteğimizi koyar, bir el vermeliyiz diye düşünmekteyim.

 

Aydın Adabelen Dergisi’nin yazanları olarak toplandığımız o gün için duygularım daha da pekişti. Pek çok değerli büyüğümüz, yazarımız dergiye su vermekte. Cansuyu vermek için de o tepeye talibiz. Konuştuk bunları.

 

Faik Ay, Turgut Dereli, Rıza Yetim, Etem Oruç, Mustafa Altınışık hocamı, sevgili büyüklerimi dinledim… Sevgili Adem Çataloğlu düzenledi, teşekkürler.  Sevgili eşiyle birlikteydik.

 

Ayhan Çıkın hocam gelmemişti ancak ondan gönülle bahsedildi…

 

Dergi. Çok severim. Dinlenmek için dergi incelemek çok iyi gelir bana. Dergide çeşitli yazılar, şiirler, resimler çeker ilgimi.

 

Gece kitap okurken arasında bir dergi incelemek, bir şiir kitabı ya da.  Biraz müzik, gece müziklerinin tiz sesi.

 

Adabelen Dergisi 36 sayıya ulaşmış. Üç ayda bir yayınlanıyor. Bir dergiye hayat vermek,  su vermek yeşertmek, yıllara salınması öylece kolay iş değil.

 

Bu konuda çabaları var, İsmail Tuna’nın, Mustafa Özmen’in ve arkadaşlarının. O Aydın buluşmasında İsmail Tuna ile toplantı gerçekleşti.

 

Teşekkür ve sevgilerimi iletiyorum. Daha nice birlikteliklere ve yıllara yelken açmak için Merhaba, diyorum…