- Kategori
- Öykü
Adı çocuk
antilop
Köhne bir mahallenin köhne bir evinde doğmuştu zavallı. İçkici bir babanın, dayaktan bezmiş bir annenin istemeden dünyaya getirdikleri 3. çocukları olarak. O mu istemişti dünyaya gelmeyi bilinmez ama gelmişti işte masum bir melek olarak , bir şekilde bu aileye katılmıştı ve onların acısına ortak olmuştu küçük bebek. Hiç bir zaman karnı tam olarak doymamıştı küçük minicik kızın, sadece kendisinin mi ablalarının da öyleydi. Büyümenin, yaşamın zorluğunu ilk kelimelerini söylemeye başladığı günden beri farkındaydı. Ablalarının ve annesinin dayak yediklerini görüyordu. Bu şekilde büyüyordu sevgisiz ilgisiz olarak. Ve okul çağı gelmişti duyuyordu çevresinde okumanın güzel olduğunu ama bir sorun vardı ablaları niye okula gitmiyorlardı ? Yoksa. Babam beni de mi okula yollamayacak diye düşündü belki de ablaları gibi biyerde çalışacaktı zaten çalışıyordu da yol kenarlarında çiklet, selpak gibi şeyler satıyordu. Yine de babama bir sorayım dedi içinden, en çok bir tokat yerim diye düşündü. Babasına; baba ben ne zaman okula başlayacağım deme hatasını gösterdi, içkinin rakımsız derinliklerinde kaybolmuş baba bu sözle bir an kızına döndü kankırmızısı gözlerle. Kızının beklediği en fazla bir tokattı ama daha da fazlasını yaptı ve hakaretler , küçük kız ağlamaya başladı ve dilinden dökülen sözler anne ve baba kelimeleriydi. Nerdeydi burası neresiydi, evet yataktaydı kimin yatağıydı bu, kendi yatağıydı uyanmıştı uykudan. Anne ve babası yanındaydı ona sarılıyorlardı, küçük kız onlara sizleri çok seviyorum beni asla bırakmayın diyordu. Bu rüyaya sadece bir çocuk draması neden olmuştu ve bir minik bir çocuğu bu kadar etkilemişti. O sadece rüyasında bu hayatı yaşamıştı , ya gerçekte bu kabusu yaşayan çocukla , onlar bu rüyadan uyanabilecekler mi?
- Toplam blog
- : 19
- : 510
- Kayıt tarihi
- : 01.08.08
Lise mezunuyum, bir ilaç şirketinde çalışmaktayım, hobilerim, kitap okumak, sinema, futbol ve de müz..