- Kategori
- Gündelik Yaşam
Adınız Soyadınız: Aslan Var
Aslan Var, bu mu? diye sormayın, olabilir de olmayabilir de...
Son günlerde yoğunum. Sürekli dışarı çıkmam gerekiyor. Bazen arabayla, bazen metro ile. İşte araba ile çıkacağım günlerden olan “O” gün, bir baktım ki bizim arabanın önüne camı dahi siyah olan woswogen minübüs park etmiş. Minibüsün üzerinde çeşitli antenler falan var. Orada neler oluyor? diye kendi kendime sordum. CSI dizisinin plâtosu mu olmuş bizim mahalle? Derken sağa sola bakmaya başladığım sırada, bakkal Aytekin dükkânının önüne çıktı.
–Aytekin mahalledeki herşeyi bilir - O yüzden “Aytekin bu minibüs kimin?” diye sordum. Sorduğum anda da Aytekin’in “piyasa bozuk, piyasa bozuk, piyasa bozuk” diye söylendiğini duydum. “Hayrola Aytekin iyi saatte olsunlar ziyarete mi geldiler?” diye sordum. Aytekin “yok be aeblaa, artık şarkı sözü yazmaya başladım. Her sanatçı gibi; kendimden ve ülkemde olanlara kayıtsız kalmayarak, olaylara duyarsız olmadığımı ifade ediyorum. Bi nevi dışa vurumcuyum” dedi. “Ahhh Aytekin’ciğim keşke içe vurumcu olsaydın da, senin bu güzel şarkı sözünü duymamış olsaydım” dedim. Gözlerini pörtleterek ve üzgün “ne dedin?” dedi. “Üffff yaa Aytekin, içinde sakla bu şarkı sözünü, bi duyan falan olur, eser hırsızlığı olur, şarkıyı notere onaylattın mı?” dedim. Aytekin ne demek istediğimi anladı. Zıpttt o esnada hemen sustu. Aytekin bana “aeblaa kimseye söyleme, bu eserimi Sezen Aksu’ya göndericem” dedi. Derin manalı bakışlarımla başımı salladım. “Sezen hanım bunu havada karada kapar, ama keşke piyasa bozuk olmasaydı” der demez devirdiğim çamlar gözümün önünden yuvarlanarak geçti. Sonra da durumu toparlamak için, “yok yafuuu Aytekin yanlış anlama, bence süper bi şarkı olur, piyasanın bozuk olmasına rağmen müzik dünyasını sallar” dedim. Aytekin çok mutlu oldu.
“Aytekin’ciğim bu acayip minibüs kimin acaba? Önümden biraz çekilse de yolumuza gitsek” dedim. “Yan apartmana git 3 no’lu dairenin zilinde “Aslan Var” yazıyor. Onların O minibüs” dedi. Benim dilim tutuldu. Aaaaa aaaa dedim. Aytekin “gitsene” dedi. “Ama bu minibüs, zilde “Aslan Var” yazıyor, korktum ben” dedim. “Yaaa korkma O kapıdaki isim ve soyadı bizim Gülnihâl Abla’nın kocasına ait” dedi. Offfbi rahatladım ki. Gülnihâl Abla soyunun Osmanlı’ya dayandığına iddia eden ve Osmanlı olduğunu kanıtlamak için “geloorum, gidoorum, yapooruumm, edooruum” diye konuşan gül gibi bir hanımzade. İzmir’e evlilik dolayısıyla yıllar önce tayin olmuş ve şimdi burada kalmış. Yıllar önce evlendiği beyzadesi ile evliliği çoktan bitmiş, şimdi çok seçmeli evlilikler yaparak yaşamını sürdürmekte, renklendirmekte…
En son 6 ay önce evlendiği beyzadesinin adı soyadı “Aslan Var” imiş. Beni bi gülmek aldı ki. Zili güldüğümü belli etmemeye çalışarak çaldım. Damat Aslan Bey çıktı. “Pardon arabanızı biraz çeker misiniz? Çıkmam gerekiyor” dedim. Damat Aslan Bey'in halinden, duruşundan nedense hiç hoşlanmadım. Osmanlı soyundan geldiği için kafatası ile övünen Gülnihâl Abla’ya bu eşi hiç yakıştıramadım. Neyse o da kendisine belli bir süre sonra yakıştırmaz sanırım.
Sonra ben yoluma gittim. Yolda amma da acayip adlar ve soyadlar olduğunu düşündüm. Ama damat Aslan beyzadenin isminde eksiklik olduğunu hissettim. Onun göbekadı Dikkat olmalıydı. O zaman zilde de “Dikkat Aslan Var” yazıyor olurdu. İnsanlar daha bi tedbirli olurdu kanımca Aslan beyzadeye karşı. Sen “Var” soyundan gelensin, neden büyük düşünmedi annen, baban. Ya da sana bu ismi yakıştıran hangi aile büyüğü ise.
Bir gün bir resmi dairede Kiraz Kurt isimli birini görmüştüm. Bu Kiraz Kurt isimli vatandaşı ben hiç unutmadım.
Uzun lafın kısası; daha ne isimler ve soyadları var: Hayat Güzel, Faiz Durmaz, İmdat Yeter, Kuzgun Kuşkan, Olgun Portakal, Bilgi Sayar….
- Toplam blog
- : 246
- : 1012
- Kayıt tarihi
- : 15.02.08
..