Af büyüklüktür..!

Cumhurbaşkanı Sayın Gül'ün, eski başbakanlardan Necmeddin Erbakan'ın kesinleşmiş hapis cezasını kaldırması, Türkiye gibi, "kendine Müslüman"ların çok olduğu bir ülkede nasıl karşılanır?

Maddeler halinde yazarsak;

1- Bir kesim bu affı, Sayın Gül'ün eski genel başkanına karşı yaptığı jest bağlamında ele alır ve işin hakikatini tam bilmese de, "bozacı şıracı" muhabbetine bağlar..Bunlar sol-laikçi kesimlerdir.

2-Bir kesim, olaya Sayın Erbakan'ın yaşlılığından da hareketle, yapılması gereken bir merhametli davranış olarak bakar..Bunlar olaylara siyasi değil, insani bakan sağduyulu kesimlerdir.

3-Bir kesim, aslında Muhterem Erbakan Hoca'nın böyle bir affa uğamasından için için büyük memnuniyet duyan, ancak bunu açıkça ifade etmeyi politik olarak sakıncalı gören kesimlerdir.. Bugünkü Milli Gazete'de bu haberin hiç yer almaması bu kesimin psikolojisinin eseridir.

Bu üç ana maddenin şıkları da bulunabilir. Ancak bunlar pek önemli sayılmaz.

Bu ülkede, herkesimin kendi yazarı, şairi, politikacısı...olduğu gibi, her kesimin kendi "suçlu" su da vardır. Bu bakımdan, bazıları için yaşı seksenleri bulmuş İlhan Selçuk'un sabahın erken saatlerinde gözaltına alınışı, büyük bir ayıptır, ancak aynı yaşlardaki Erbakan Hoca'nın hapis cezasının kaldırılması, büyük bir yanlıştır.
Halbuki, Sayın Cumhurbaşkanı kendisine verilmiş bir yetkiyi kullanmaktadır. Nitekim önceki Cumhurbaşkanı Sayın Sezer de bu yetkiyi kullanmıştı. Hatta bu yetkiyle affa uğrayanlardan birinin de bir terörist olduğu yazılıp çizilmişti.
Eğer, devletinizin başı olan insana bir af yetkisi vermişseniz, burada suçlunun kimliğine ve suçun niteliğine bakılmaksızın bu yetkiyi kullanmasını yadırgamayacaksınız. Af, adı üstünde suçlular içindir. En azından mahkemelerin suçlu bulduğu kimseler içindir. Bu insanlar mahkemelerce masum bulunsalardı zaten af diye bir kavram olmazdı.
Sayın Gül, Erbakan Hoca'nın hapis cezasını kaldırmakla, sadece bu ülkenin eski bir Başbakanına değil, aslında bu ülkeye "jest" yapmış oldu. Yaşı sekseni bulmuş bir eski Başbakanı parmaklıklar ardında görmek ve göstermek bu ülke için de bir ayıp olurdu.
Başbakanlarını ipe çeken bir ülke imajını yeni yeni silmeye başlamışken, başbakanların hapislerde çürüten ülke olmak, ne kadar doğru olurdu ki!