- Kategori
- Anne-Babalar
Ah bu annelik
Danimarka okul sisteminde, 8. ve 9. sinifta, yani liseye baslamadan önceki iki sene kendi istedikleri bir yerde, bir haftalık staj yaptırıyorlar. Hangi meslegi secmek istiyorlarsa simdiden bir denesinler diye 1 hafta calısıyorlar. Ama öyle " kahve getir, ortaligi süpür, fotokopi cek gel" gibi degil. Gercekten ise alınmıslar gibi bir plan dahilinde calısıyorlar.
Benim canım oglum 15 yasındaki Anılım, bugün Danimarka Deniz Kuvvetlerinde 1 haftalık staja gitti. 15 yasında kücücük cocuk diyenlere minik bir acıklama, Anıl, 1991 dogumlu, 1,84 boyunda ve 79 kilo :))
Sabah O'nu yolcu ettikten sonra ev öyle bos kaldı ki, sanki cok uzak yollara gitti. Odasını toplarken agla, agla bir hal oldum. Her köseden cıkan bir corabı, yatagın altından çıkan seker kagıtları, cekmecelere tıkıstırılmıs tisörtler, üst üste yigdigi kitapları. Odasında düzenli , özendigi tek yer Atatürk kösesi. Bayraklar, Ata'nın resimleri özlü sözlerinden secmeler ve genclige hitabeden olusan kösesi. "Ellemeyin" diye not düsmüs kenara.
Odayı toplamam bitti , yatagını örttüm, degistirmedim carsafını, yastıgını. Degistiremedim, kokusu var ya. Iste o zaman icime bir kor dustu. Kurumayan gozlerim yine yaslandi basladim aglamaya. Bu seferki goz yaslari bir hafta sonra gelecek oglum icin degil, evlerine hic donmeyecek ogulcuklar icindi. "Ben bir haftalik ayrilik icin mi agliyorum", "cok ayip sana" dedim kendi kendime. Ya evlatlarina hic kavusamayacak olan anneler. Ah o yuregi yanik bagri kavruk anneler. Allahim bu ne buyuk bir aci olmali ki hic tanimadigim, bilmedigim, gormedigim halde yuregim kor gibi yaniyor onlarin acisiyla. Ya anneleri, o korpecik geclerin annecikleri, kim bilir onlar nasil yaniyor diye dusundum. Iste gozyaslari burada sel oluyor, bogaza dugumlenen hickirik icleri biraz daha acitiyor ama, o yuregi yanik analarin icine bir damla bile serinlik veremiyoruz. Belki en acisi bu. Iste o zaman bu yaziyi yazmak istedim.
Belki bu yaziyla pek cok yurek sizlayacak ama, dunyanin bir ucunda kendi kendime yanmak cozum degil diye dusundum, elbette butun yuregi yanik annelere ulasamam ama biri bile bilse ki onun icin, yavrusu icin goz yasi doken baska bir anne daha var, iste o zaman sanki kucaklasmisiz da agliyoruz, acimizi paylasiyoruz gibi olacak. Tum sehit annelerinin saygiyla ellerinden opuyorum. Ve bilmeseniz de, hissetmeseniz de acinizi paylasiyorum yurekten inanin bana.
- Toplam blog
- : 124
- : 1137
- Kayıt tarihi
- : 24.08.06
Danimarkada yaşayan bir İzmir'liyim. Hiç de sanıldığı gibi yurtdışında olduğum için milliyetçi değil..