- Kategori
- Şiir
Ah Ömer’im (ağıt)
Evim-evim, kaderi ezik güzel evim
Ahşap, göçük, duvarı harçsız yıkık evim,
Bacası; yamasız, dumansız kalan evim,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Darlığımda; tek başına yetiştin bana,
Nasıl; cesaretlenip sarılmıştık sana,
Bizi koyup gittin, şimdi vardın mı ona,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Altı yetimimle bize; kanatla, koldun,
Kimi soysuzlara; hedef tahtası oldun
Bizim için; düştün, yandın, sararıp soldun,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Neylerim; işte kaderim böyle yazılmış,
Henüz; yaşım yirmi iken yuvam dağılmış,
Duy babacığım; bunları bana sen ettin,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Altı yetimle tam otuzumda sokakta
Yakacak odun yoktu; ısındık yatakta,
Evim den attıklarında; kaldık boşlukta,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
'Benim değil' demedin, üveylik etmedin,
Oğlumu everdin; kızımı gelin ettin,
Ne olurdu Allah’ım; önce ben öleydim,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Sen olmasaydın; biz sürünürdük o zaman,
Bize dargın olanlar, verir miydi derman,
Kapımız kırık, pencere tutmuyor Cermen,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Duydum ki: Yaşar yetişmiş, hasta hane ye..
Telefon açmak için, koşmuş posta hane ye..
Tatlı alacaktın, gittin mi pasta hane ye?
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Yaşar arayıp ta sordu: 'dayım orda mı'?
Ne oldu ki oğlum, yoksa dayın darda mı,
Ömer hastalandı mı, yoksa ki zorda mı'?
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Anne; korkma inan ki bir şey yok' diyorlar,
'Yok' da, o zaman tel' de niye soruyorlar..
Yüreğime; koca bir ateş, koyuyorlar.
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Yattığın toprağın, nurlaşsın; ah nurlaşsın,
Mekanın cennet olsun, yatağın pullansın,
Allah’ım soru sormasın, acı koymasın
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Yaşarım; taksi göndermiş, beni aldırdı,
Oğlun Arif, sabahın an teli çaldırdı,
Mesut aradı 'nasılsın' dedi kandırdı,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Ömer’im, algın Ömer’im; ah! can Ömer’im,
Ölsem de, Seni tam yüreğime gömerim,
Bil ki; Sonsuza kadar, hep seni överim,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Cenazende; dediler, Cami dolup taştı,
Ömrüm boyunca, göz pınarlarım hep yaştı,
Artık sen gittin, buna inanmayan şaştı,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Var mı söyle bundan ötesi, yaşım altmış;
Ömer i gönderdim, artık yerine yatmış,
Allah'ım büyük, rahmetine rahmet katmış..
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Söyleyin tellala; her yere haber salsın,
Alacağı olanlar, gelsin benden alsın,
Varsın bize borcu olanlardaki, kalsın
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
'Üzülme, canını sıkma arkadaş' derdin,
Saf, temiz kalbinle; insanlığı hep serdin,
Sofrana ne konsa; söylenmez onu yerdin
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin..
Ah! çekmez, insanlara hep dua ederdin,
Torunlarını bekler, onları özlerdin..
Kötülüğü bilmez, iyiliği beklerdin,
Ah! Ömer’im; beni yalınız koyup gittin...
29/12/2007 Yaşar Türkmen
- Toplam blog
- : 48
- : 325
- Kayıt tarihi
- : 29.06.08
Şair- yazar 1968 Boyabat doğumlu şair- yazar, Yaşar Türkmen, Saraydüzü Yukarı Arım Köyü nüfus..