Ah şu beklentiler...

Beklentiler... Beklentiler... Beklentiler...

Sürekli bir bekleyiş hali

İlgisini bekleyerek başlıyoruz kalbimiz sıkışarak

Hafif başladığını hissetiğimizde

Ortak duygular yaşamak istiyoruz aynı coşkuyla

Onu da yakaladık diyelim

Çok ilgilensin sarsın sarmalasın hiç ayrılmasın yanımızdan

Vıcık vıcık olalım istiyoruz

Sevgiden delirelim dünyayı görmeyelim

Öyle giderken herşey tam kıvamında

Yine bir adım gitmek istiyoruz alıştık ya dörtnala

Bu sefer herşeyi olmak istiyoruz

Annesi,babası, kardeşi, arkadaşı

Hepsinin yerini doldururuz sanıyoruz

Yükledikçe yüklüyoruz ilişkiye

Herkesi olmaya çalışıyoruz

Bir süre iyi gidiyor dışa kapalı dünya

Ama eninde sonunda bunalıyoruz

Hiç kimsenin yeri doldurulmuyor

Ne anne olabiliyoruz, ne baba, ne kardeş ne de arkadaş...

Dönüşler başlıyor yavaş yavaş

İşte burda ipler kopuyor

Tüm dünyasının kendisi olduğunu sanan sevgili

Hani herşeyin bendim diye söylenmeye başlıyor

Kıskançlık krizleri kaçınılmaz oluyor güzelim ilişki zarar ziyan içinde kalıyor

Niyeyse herkes kendi kalmayı bir türlü beceremiyor

Hep daha fazlasını bekliyor... Beklentiler ilişkiyi perişan ediyor...

merhaba... insan psikolojisine, ilişkilere, bakış açılarına meraklı... bunları şiir veya maka..