- Kategori
- Şiir
Ah ulan İstanbul
Ah ulan İstanbul, faili meçhul.
Kaç sokak lambasında
Kendini astı aydınlıklar.
Hangi kaldırım taşını
Kaldırsan, kan.
Kaç tomurcuk gözbebeği
Ezilmiş dar sokaklarında.
Kaç fidanı paramparça etmiş,
Küflü taş duvarlar.
Ah ulan İstanbul, faili meçhul.
Şimdi, kazanılmış
Zaferlerin gururuyla kabartıp göğsünü
Hangi umutları döktüğü kanda boğduğunu
Bile bilmeden
Zafer sarhoşu naralarıyla
Üstümüzden geçiyor caddeler.
Ah ulan İstanbul,
Mavi gökyüzünü vurup alnından,
Kan rengine boyadın şafakları.
Al işte
Denizler kan,
Sokaklar kan,
Caddelerden fışkırıyor
İnsan müsveddeleri.
Ah ulan.
Günün yorgunluğunu çıkarır gibi,
Orgazm sonrası sıgara gibi
Toplayıp bütün umutlarını
Bir bardak şaraba
Meze yapıldın
Kararmış caddelerin yorgun gözleri..
Ah ulan İstanbul faili meçhul..