- Kategori
- İlişkiler
Aklıma takıldı

Alıntıdır
Bazen sadece susarız hani!
Hep zihnimiz konuşur.
Çok yorar insanı, sonra günlük işlere dalınır sorular askıya alınır.
Bir sonuca ulaşılamaz sonra rafa kalkar.
Ne hoş olurdu her şeyin cevabını verebilseydik.
Çözümler üretebilseydik.
Bazen bir dağın başına kaçmayı hepimiz istemişizdir.
Ya da ıssız bir adada denizle baş başa kalmak.
Ama sonu var mı? Yok!
Kısa zamanda yeniden gerçekle buluşuruz çaresiz.
Bazı sorunları tek başımıza da çözemeyiz debelenir dururuz.
Sonra kaçışlar başlar resmen kaçarız.
Bunları bana yazdıran: geçen gün bir arkadaşımın bana anlattıkları oldu;
''Kızımla aram bozuk ne yapsam olmuyor kızgın mı, kırgın mı anlayamıyorum, hep kaçıyor, benden mi kaçıyor bir anlasam, konuşmak istemiyor, ne yapacağımı bilemiyorum''diyerek anlattı ve çaresizliğinden söz etti.
Dinledim sadece ve sustum.
Acısını dindirecek insan ben değilim ben onu dinleyebilirim sadece.
Ağlaması, rahatlaması ve biraz olsun ferahlaması için bir omuz olabilirim ancak.
Ama aklıma takıldı kaldı
Karşımızdakine ulaşamayınca ne yapmalı bilmem ki
Üstelik insan kendi sorularına bile cevap bulamamışken
Ne yapmalı?