Aklına mutluluk düşer ansızın...

İzmir’de Alsancak’ta yürürken. Denize doğru yürür ayakların. Bir rüzgar eser gelir seni bulur. Siesta yapan güvercinler. Köşede neşeli ayakkabı boyacısı oğlan. El ele, göz göze aşıklar. Köşeden dönüp kordona çıkarsın. Aklına mutluluk düşer ansızın.

Denize atlarsın bir vakit.Denizi bulmuşsan her nerede! Kavuşmuş gibi sevdiğine. Deniz yarılır sevinçten. Havada güneşin nefis kokusu. Atarsın kendini kumsala. Ellerin havluda gezinir, için hafif ürperir. Elin sigara paketini arar. Aklında onun son sözleri. Denize bakıp üflersin bir nefes. Sevda düşer aklına ansızın.

Gençsin ama beş parasız. Ne önemi var? Yağan yağmurun bile tadını çıkar. Gelmeyecek günler gelmeyecek vakitler bunlar. Islanan yavru kediyi kucağına al, sevdiğini öp doya doya. Hayat, ihmalleri göz yaşıyla cezalandırır. Yarın ne yiyeceksin kimin umurunda?

İstanbul’da vapurlar. Sadece İstanbul’da öyle ilerler. Sanki hep orada öyle kalacakmışsın gibi. Sen ve o vapurdakiler. Sanki hepsiyle önceden tanışıyormuşsun gibi. Hatta şu neşeli oğlanı cıvık buluşun! Bir ihtimal tanışıyorsunuz önceden. Vapurda içtiğin çay. Hiç bitmeyecek bir saadet gibidir. Biter bitmesine de. Sana öyle gelir.

Her şeyi bir güne sığdırışımız. Modern hayatın modern bunalımlarından olmalı. Annemizi sevmek bir güne. Sevgilimizi sevmek bir güne. Kendimizi sevmek bir güne. Geri kalan günler bize ait değil sanki.

Sahanda sucuk. Peynir, ekmek. Sigaranın sonuncusu. Hasretin kavuşmaya dönmesi. Yarin yanağındaki sıcaklık. Daldaki kuş, kuşun gagasındaki çalı, çırpı. Yaşamak, nefes almanın saadetiyle. Kimseye borçlu olmadan hür oğlu hür yaşamak ne güzel!

Ellerin ceplerinde sebepsiz bir şarkı tutturmuş yürürken. Hasreti nefes gibi ciğerlerine çekerken. Bir şeyler yapabilme ihtimali. Bir yerlere gidebilme ihtimali. Birisini sevebilme ihtimali. Aklına düşer ansızın. Mutluluk gibi.