- Kategori
- Gündelik Yaşam
Aynaya baktığında kimi görüyorsun?

Kırmızı tokalı, küçük kız;
Büyüdün de, ne geçti eline?
Mutlu oldun mu?
Neden yalnızsın?
Etrafında niye kimse yok?
Ünlü olmak değil miydi istediğin?
Oldun işte!
Magazin programları sürekli seni gösteriyor. Dizilerde de oynuyorsun. Geçenlerde bir dergiye kapak olmuşsun…
Artık; benim tanıdığım, mahalleye aşure dağıtan kıza hiç benzemiyorsun.
Sahi sen, aynaya baktığında kimi görüyorsun?
Annen saçlarını tarıyor mu?
Pardon anneni görüyor musun?
Bayramda gelirsin diye bütün mahalle bekledi seni.
Ben de kravat taktım.
Takım elbise bile giydim.
Bir kutu badem şekeri aldım...
Sizinkilere gittim, üç saat oturdum. Baban resmini büyütmüş oturma odasının duvarına asmış. “Bayramın son günü mutlaka gelir” diyor.
Haberin olsun o gün bu gündür bekliyor...
Bir gün dayanamadım, bana verdiğin numaradan seni aradım yardımcın olduğunu söyleyen bir kadın açtı telefonu...
“ Müsait değil” dedi.
“Kim aradı? ” diye sorunca…
Kim olduğumu bilemedim...
Aslında biliyorum,
Sen alfabenin, popüler ünlüsü,
Ben sessiz ünsüzü...
Neyse şairin dediği gibi
Bir zamanlar sen vardın, ben böyle değildim…