- Kategori
- Gündelik Yaşam
Akşamın sakinliği
En sevdiğim saatler geldi. Bu mevsimde bu saatleri çok severim ben. (Bu arada saat 17.18) akşam yeni yeni çökmüş kentin üzerine. Buralarda hava açık bu günlerde. Güneş batmış, kızıllığını gökyüzüne yaymış, başka yerlere gidiyor güneş. Bize de karanlık yüzünü bırakıyor.
Akşam oluyor...
Akşamın, bu saatlerin hüznünü çok severim ben. Biraz da yalnız kalmak isterim. Biliyorum şehir akıyor şimdi. Herkes bir yerlere yetişmeye çalışıyor. O telaşa inat böyle sakin oturmayı seviyorum ben. Demli bir bardak çayla tadını çıkarıyorum bu saatlerin.
Birazdan, o telaşlı kalabalığın bir parçası olacağım. Sakinliğim ve huzurumla şehri izliyorum şimdi penceremden. Hayat devam ediyor, etmediğini düşenenlere inat. Su yolunu buluyor bize zahmet vermeden. Olmazlar oluyor ve dünya dönmeye devam ediyor. Bir gün bitiyor bizde, başka yerlerde yeni başlıyor.
“Anı yaşamak” diyorum ya herzaman, işte şimdi onu yapıyorum. Birazdan benimde bir parçası olacağım trafik şu anda umurumda bile değil. Anımı yaşıyorum en derinden.
Dilediğimiz huzur ve mutluluk için herzaman uzaklara bakmamıza gerek yoktur. Bazen aradığımız herşey, kendi içimizdedir. Hüzün, sevinç, inanç, keder, mutluluk, umut. Biz istediğimiz zaman herşeyi yapabiliriz.
Tüm mutluluklarınızın, elinizi uzattığınız mesafe kadar yakın olması dileğiyle...
Sevgiyle kalın...
- Toplam blog
- : 139
- : 3267
- Kayıt tarihi
- : 09.06.06
Ya herşeyim ya hiçim.... Birbirinden güzel fotoğraflarıyla yazılarımı destekleyen canım arkadaşı..