- Kategori
- Şiir
Aldanış mesnevisi

Bu fırtınalar şimşekler acaba neyi işaret ediyor/Dışarda kıyamet kopuyor insanımız bilmiyor/İnsanın afeti içinde bir de dünya ile mi ilgilensin/İster yansın yıkılsın dünya insan iyice sinsin
Bu fırtınalar şimşekler acaba neyi işaret ediyor
Dışarıda kıyamet kopuyor, insanımız bilmiyor.
İnsanın afeti içinde bir de dünya ile mi ilgilensin
İster yansın yıkılsın dünya, insan giderek sinsin.
Kafasını kaldırsa gerçekleri ayan beyan görecek
Bu durumda bir şeyin nedenini hiç bilmeyecek
Doğru yoldayım derken, eğriye adımlarını atacak
Namusluyum derken bakarsın, ellere zehir satacak.
Çünkü bir gövdenin bir başı olur, başında bir aklı
Akıl yoksa, baş neyine, senin aklın nerede saklı.
Kandırırlar insanı, kandırıldığını ilelebet bilmez
Binlerce yemin etsen o hiç inandığından dönmez.
Ona neler dedilerse, o onlara inanmış ve tapmış
Kendisine emredenler artık birer yalancı ilahmış.
Birden uyansa, kendi kendine sorsa ben nerdeyim
Kendi yanıt veremez der ki muallak bir yerdeyim.
Oysa altından zemini çektiler, şimdi o havalarda
Dai,sen dahi suçlusun insanı avuttun hep aralarda.