- Kategori
- Aşk - Evlilik
Allah'ın emri, Peygamberin kavliyle...

Size anlatacaklarım, biraz masal kıvamında, biraz gerçek tadında.
Bundan tam elli yıl önce, bir bebek gelmiş dünyaya. Kıvır kıvır sarı saçlı, denizler kadar derin, masmavi gözlü. Dünya tatlısı. Ailenin sevgilisi...
Gel zaman, git zaman bu bebek öyle duracak değil ya! Büyümüş, serpilmiş çok güzel bir genç kız olmuş. Bu arada boş durmamış, üniversiteyide bitirmiş. Beyaz atlı prensini bekliyormuş, ailesiyle mutlu mutlu yaşarken.
Bir gün kapıları çalınmış, tak tak taak... Koşmuş annesi, büyük bir heyecanla kapıya, olur da, gelmişse bir dünürcü kapıya. Düşündüğü çıkmış, kapıda iki kadın, hiç tanımadığı. Buyur etmiş içeri, hiç kızına sormadan.
Kadınlar oturmuşlar, sanki kendi evleri. Göz gezdirmişler çevreyi, yok mu güzel kızınız hani? Anne telaşlı, burda burda içerde. İstiyoruz kızını, Allah'ın emri, Peygamberin kavliyle. Olur olur demiş annesi.
Neyse, uzun lafın kısası, evlenmişler düğün dernek. Aradan fazla geçmeden, boy boy olmuş çocukları.
Yıllar yılları kovalamış. Çocukları olmuş boyları kadar. Kadın yılların izini taşırken o güzel yüzünde, erkek yine aynı terane, vurdumduymaz.
Bu masal burada bitmiş mi? Ne dersiniz? Sonunu siz bağlayın isterseniz?
SEVGİNİN IŞIĞIYLA AYDINLANALIM! SEVGİYLE KALIN!