- Kategori
- Öykü
Alo orda mısın (29)
http://blog.milliyet.com.tr/alo-orda-misin--28-/Blog/?BlogNo=115969
Murat’ın aklı küçük şirin evinde kalmıştı. Nazan’la orada yaşamak rüya gibi olmalıydı. Artık duygularını düşüncelerini kontrol edemiyordu.
Nazan’ın evinde ise bambaşka bir hava esiyordu. Babası Murat’ın gelip evlilik işine tekrar gündeme getirmesine anlam verememişti. Karısıyla bunun muhasebesini yapmaya başladılar. Her fikri ortaya sundular ama Murat’ın gerçek fikrini akıllarının ucundan dahi geçirmediler.
Nazan’ın da Murat’ın kararından haberi yoktu. Murat özellikle konuyla ilgili kararını Nazan’a söylemedi. Dikkatinin dağılmasını istemiyordu. Nazan sınava kadar hiçbir şey bilmemeliydi.
Murat eve geldiğinde çok keyifliydi. Anne ve babası Murat’ın düşüncesini, yaptıklarını bilseler inanamazlardı. Birlikte oturup güzel bir akşam yemeği yediler. Murat yemekten sonra bir süre anne ve babasıyla oturarak sohbet etti. Sonrasında izin isteyerek odasına çıktı.
Odasına çıkar çıkmaz ilk işi Nazan’ı aramak oldu. Sabah onu görmeye okula gelmediği için Nazan sitem etti. Murat önce gülerek durumu kurtarmaya çalıştı ama Nazan’ı kırmaktan korktuğu için işlerinin yoğun söyledi.
Nazan çok üzüldü. Murat ona üzülmesine gerek olmadığını işlerini yoluna koyduğunu söyleyerek gönlünü aldı. Nazan, “yarın sabah okula gelecek misin?” diye sordu. Evet cevabını alınca çok sevindi. Murat, “ hadi şimdi ders zamanı seni meşgul etmeyeyim de derslerine çalış” diyerek telefonu kapattı.
Nazan, “kesinlikle üniversiteyi kazanmalıyım bunu Murat için yapmalıyım” diyerek hummalı bir çalışma içine girdi. Babasıyla Murat’ın dünkü konuşmasından birşey anlamamıştı. Yine de Murat’ın kendisi için çaba sarfettiğini görmek hoşuna gitmişti.
Murat yatağa uzandı. Nazan’la geçireceği güzel günlerin hayalini kurmaya başladı. Yine de içinde bir belirsizlik vardı korkuyordu. Nazan’ın kaçma fikrinden hoşlanmayacağı ihtimalini de gözardı edemezdi.
Murat kaçırma işi gerçekleştiğinde ailelerin tepkisini göze almıştı. Olay açığa çıktığında büyük fırtınalar kopacaktı. Herşeye hazırlıklı olmalıydı. Nazan’ın kendisine olan aşkından en ufak bir şüphesi yoktu. Tüm bunları düşünürken günün yorgunluğu ağır bastı ve Murat uykuya daldı.
Nazan’da aynı anda Murat’ı düşünüyordu. “gizlediği birşeyler var. Benden sıkılmış olabilir mi, neden okula gelmiyor?” soruları beynini kemirmeye başladı. Bu olamazdı, Murat Nazan’dan sıkılmış olamazdı. Sıkılsa evine kadar gelip babasıyla ikinci defa evlilik işini gündeme getirmeye kalkmazdı. Üstelik babasının kendisinden hiç hoşlanmadığını bile bile.
Annesi birgün ona, “birbirinizin sevgisinden eminseniz sorun yok” demişti.
Murat’ın sevgisinden emindi ona güveniyordu.
Sabah olduğunda Murat hazırlanıp evden çıktı. Nazan’ı görmek için okulun yolunu tuttu. Bugün her zamankinden daha mutluydu. Nazan’la yaşayabileceği bir evi vardı artık. Evinde geçireceği güzel günleri düşünürken okula geldiğini fark etti...
- Toplam blog
- : 1929
- : 661
- Kayıt tarihi
- : 11.11.06
Hayatı ciddiye almam, emeği çok ciddiye alırım. Dünyanın en vazgeçilmez üçlüsü; çocuklar, çiçek..