- Kategori
- Anneler Günü
Ana yüreği.
Analarımıza sevgi ve saygılarımla.
Bizim en kıymetli varlıklarımız nedir diye sorsalar. Acaba ne deriz.
Elbette bizim analarımız olmalı.
Kendi anamız.
Bir insanoğlu acaba yetişkin hale gelebilmesi için bizim analarımız neler yaşıyordur. Ta bebekliğimizden şu ana kadar.
Kim bilir o sizin bildiğiniz ananız sizi karnında taşırken hani diyorum da içinde ki su dahi yaklaşık 10 kilo yakın yükü karnınıza bağlasalar, şimdi de yürüyün deseler, yürüyebilir misiniz? Oturduğunuz yerden kalkın deseler kalkabilmeniz mümkün müdür acaba? Kalkarsınız da e biraz zorlanırsınız yani.
Hem de 9 ay boyunca.
Birde durduğu yerden tekmelemeler yok mudur? Vücudunuz şöyle bir hoplar. Bilirsiniz içinde bir canlı vardır.
İşte ananız o 9 ayda hem kendi canını, hem de sizin canını taşımıştır.
Doğuracağı gün en acısını çeker hamileliğin. Hem de saatler boyunca.
Doğarsınız. Anneniz halen acısı vardır, ıstırabı vardır. İşte o ıstırabı dindirebilmek için 9 ay boyunca karnında taşıdığı o ufak canlıyı kucağına verdikleri an analar için en mutlu andır. Alışılmışlığın dışında bütün elleri küçücük, ayakları ufacık bir halde savunmasız ama kendisine sevgiyi sunacak olan, kucak açan, karnı acıktığın da kendisine memesini ağzına götüren bir varlık var ki biz ona ana deriz.
Hastalandığınız da yanınızdadır.
Üzüldüğünüz de hep teselliyi onda ararsınız.
Sevindiğimiz de hep yanımızda olmasını isteriz.
Canımız acır “Ana!” diye bağırırız.
Kısaca anasız yapamayız.
Ama öyle anlar var ki “of be anne, ne diyorsun ya!” kelimeleri ağzımızdan çıkıverir.
Belki bilmeden, belki de bilerek ağzımızdan çıkan kelimelerdir bunlar. Ama kesinlikle çıkmaması gerekmektedir.
Sizler ne kadar ananıza kızsanız da, kızmasanız da o sizin ananızdır. Bir yerinize bir şey olursa derler ya işte “ana yüreği” budur. Yüreği o an parçalanır.
Hikaye bu ya çocuk büyümüş kocaman olmuş. Birileri bu çocuğa demişler ki “ananı öldüreceksin kesip yüreğini bize getireceksin.” Çocukta aynısını yapmış. Annesini öldürüp yüreğini çantasına koymuş “annenin yüreğini bize getir” diyenlere teslim etmek üzere koşmaya başlamış. Bu ara ayakları bir taşa takılıp düşmüş. Tabi bu ara çantada açılmış anasının yüreği de oğlunun karşısın da durmuş. Kısa bir süre sonra oğlan kendine geldiğin de anasının yüreğinden bir ses duymuş oğlan. “Oğlum acaba bir tarafın incindi mi?”
<ımg title="http://www.ozsarihan.com/bobrektereyagli.htm" height="94" alt="http://www.ozsarihan.com/bobrektereyagli.htm" src="http://www.google.com.tr/images?q=tbn:UvO1FSPKt0tyZM::www.ozsarihan.com/dana_yurek.jpg" width="129" align="middle" border="1">
İşte o yürek.
Analar günü vesilesiyle tüm anaların “Anneler Günlarini” kutlarım.
Sevgi ve saygılarımla.
- Toplam blog
- : 540
- : 3176
- Kayıt tarihi
- : 02.01.07
Hiç bir motorlu araca binmeyi sevemedim. Daha doğrusu sevdiremediler. Onun yerine iki tekerlekli ..