- Kategori
- Kitap
Anı, yakın tarihin özel belgesidir

Anı, birinci kişinin, yani benin dahil olduğu, görüp şahit olduğu, geçmişte yaşanmış olayların, unutulmayacak anların, mutlu zamanların, özlenen günlerin anlatılmasına ve bunun yazıya geçirildiği türün adına hep birden 'Anı' denir.
Anı, yakın tarihin özel belgesidir.
Yaşanan kişisel olayların tüm tazeliğiyle yazıya geçirilmesine 'Günce' denir. Günce'nin yazıldığı deftere ise 'Günlük' denir. Anıların tazeliğini koruduğu, en güvenilir kaynaklar günlüklerdir. Resmiyet kaygısı yoktur. Yaşanan olayları yorumlarken duygular devrededir.
*
Anı, en sevdiğim edebiyat türlerinden biridir.
Anı; öğreticidir, keyiflendiricidir, heyecanlandırıcıdır, damakta tat bırakıcıdır...
Evet, öğreticidir; çünkü, yakın tarihin özel bir belgesidir. Nesnellik barındırmaz ama, kısmi olarak tarih öğrenmemizi sağlar. Hatta iyi bir anı okuyucusu, duyguların esiri olmadan, nesnel veriler elde edebilir bu türden.
Evet, keyiflendiricidir, heyecanlandırıcıdır, zihinde tat bırakıcıdır; çünkü edebiyat başroldedir, duygular devrededir.
*
Baskın Oran'ın yazdığı 'Nerde O Eski Maphusaneler!' adında bir kitap okudum.
İletişim Yayınları'ndan 2005 yılında çıkmış. Türü, Anı-Günce. Sayfa sayısı 271.
*
12 Mart 1971 Askeri Muhtırası sonucu ülkenin pek çok yazan-çizen, aydın takımı hapishanelere doldurulur; onlardan biri de Baskın Oran'dır.
Baskın Oran o sıra 26 yaşındadır ve Siyasal Bilgiler Fakültesinde asistandır. Yeni evlidir, karısı hamiledir.
12 Mart'ın askeri yönetimi Baskı Oran'ı 4 ay 10 gün boyunca hapiste yatırır.
Baskın Oran cezasının yarısını Ankara Merkez Cezaevinde, diğer yarısını ise Kızılcahamam Cezaevinde yatarak geçirir.
Baskın Oran ceza evinde yattığı süre boyunca; yaşadıklarını, gördüklerini, şahit olduklarını, arkadaşlarını, mahkumları, mahkumların niteliklerini, o günün siyasi gelişmelerini mizahi bir dille günü gününe not etmiş...
Okuyun derim.
-Mustafa Yıldırım - 10.07.2016