- Kategori
- Anılar
Anı
ANNEE VE BEBEK
Çocukken bize zorla bir şey yedirmek veya vermek istedikleri zaman, inat ettiğimizde annem veya babaannem: “al yoksa abiye veya evde (çalışan kadın ) bacıya veririm” tehdidiyle zorla istemediğimiz şeyleri yaptırırlardı. Bir gün babaannem, hala’mın bana İzmir’den getirdiği bir pantolonu zorla giydirmeye kalktı ben ağladım, kendimi yerlere attım, tepindim ve “ben oğlan değilim” diye bağırınca: Babaannem, “giy yoksa Zekiye’ye giydiririm” (zekiye kıskandığım komşumuzun kızı) diyince, hemen pantolonu giydim. Allah rahmet eylesin. Aşağıdaki fıkra da bana çocukluk anımı hatırlattı.
Çanakkale’de 30–32 yaşlarında bir kadın, kucağındaki süt bebeğiyle, otobüse biner. Yanına da iri kıyım bir adam oturur. Kadın çocuğunu emzirmek amacıyla, memesini açar ve çocuğun ağzına verir. Ancak çocuk memeyi emmek istemez. Kadın kızar ve “ Al yoksa amcaya veririm” Adam göz ucuyla bakar ve önüne döner. Ayvacık'a geldiklerinde kadın yine memesini çıkarır ve çocuğu yine emzirmek ister.
Çocuk yine emmez ve yine aynı sözler kadının ağzından dökülür; "Al yoksa Amcaya veririm." Bu olay her durakta tekrarlanır ve hepsinde de aynı şeyler yaşanır. Küçük kuyu, Altınoluk, Güre, Akçay derken Edremit'e kadar gelinir. Edremit’te kadın: “Al yoksa amcaya veririm" diyince adam patlar ; “Hanım, hanım yeter artık! Vereceksen ver. Ben taa Ayvacık'ta inecektim, buralara kadar geldim.” der.
NAHİDE ÇELEBİ
- Toplam blog
- : 1977
- : 1045
- Kayıt tarihi
- : 25.11.08
Erzurum doğumlu, Ankara'da yaşıyor. D.T.C.F mezunu, emekli lise öğretmeni, evli, 2 çocuklu. "İsya..