- Kategori
- Şiir
Ankara- İstanbul

iki mevsim; İstanbul Ankara..
Yürümeyi bilmezdim
Yani, çok oturur az yürürdüm,
Çabuk yorulurdum
Ankara’da.
Taşındım İstanbul’a!
…Evet
Yeni geldiğim bu şehirde ben
Cambaz oldum;
İstanbul cambazı
oturmayı unuttum..
Tek kişilik bir evde,
Çatı katında otururum
Tek konuştuğum arkadaşım
Aynam.
Çıkarım karşısına adam akıllı
Anlaşırız:
Ankara’da ki şeklim
Ve İstanbul’daki hallerimden
Konuşur,
Elimi / yüzümüzü yıkarız.
Bu şehirde tek güvenli
Arkadaşız.
Düşünürüz iki arkadaş:
Bir sinema salonu içine
Hem Ankara
Hem İstanbul ‘u koyar
Can cama sohbete başlarız:
Sinemanın koltukları
Ankara hali gibi,
Otururum ..
Film sahnesi/ Perde
İstanbul
Çatışır/ savaşırım
Yorulurum..
Oturmaktan yorulduğum
Ankara,
Koşmaktan bayıldığım
İstanbul.
Biri gitti biri kaldı
İstanbul bana kaldı;
Yaşamım İstanbul!
Polisiye roman gibi
Her halim:
Aksiyon..
Aynam buğulandı
Film bitti
(THE END)
SON!