- Kategori
- Şiir
Anladım ki

ağlamak aşk'ı öldürür...
Sen ki
varlığımı bilmeden gönül verdiğim
sen ki
yüreğini tanımadan sevdim dediğim
sen ki
gecelerce gözlerini yıldız bildiğim
sen ki
ömrümün baharında güller derdiğim
sadakat neymiş..
...............aşk neymiş..
.............................sevda ne ki?
çıkmayan şu canımdan yüreğimi söken ne?
hani var ya
güneşi bir elime koysalar ayı diğerine
yine de vazgeçmem dediğim
sen benim için
dünyanın aydınlık yüzüydün
döndükçe
karanlığını bilmeden sevdiğim
sen benim için
rüyaydın elinden tutamadığım
ve simsiyah kabuslardan
haykırarak yataktan fırladığım
sen benim
uykusuz gecelerim
sen benim
şiirsel hecelerim
sen benim
tükenmez cümlelerim
sen benim
çözümsüz bilmecelerim
oysa ben sanmıştım ki...............!
güvenmek neymiş..
...............sevmek neymiş..
..............................sen ve ben ne ki?
hani var ya
gerçek acı, biberde acı öyleyse biber ne ki?
bilmediğim "eksik olan"
"sormadın ki" dediğin mi?
yoksa hayır dediğin şer min'e mi?
beyhude geçti seneler öyle mi?
ve susarak anladım ki..
sevip de kavuşamamak zordur
ama artık bilirim ki
kavuştuğunda sevilmediğini anlamak
daha da zordur
her anında
yüreğin hüzünlerde boğulur
ağlasan ne olur
ölsen ne
bitmiş
acı bir hayatın sonudur...
...............28.10.2009........