Anne! Benim babam erkek mi?

Hayat ne kadar garip

Çılgınca bir mücadele içine giriyorsunuz. Eziyorsunuz, kırıyorsunuz, gelecek güzel günleri düşünerek bu günleri layıkıyla yaşayamıyorsunuz ve bir gün hiç ummadığınız bir anda üstünüzü başınızı silkeleyip maddi manevi bütün birikimlerinizi bırakarak hadi bana eyvallah diyerek gidiyorsunuz bu dünyadan
Ne acı...
Ya da ne iyi...

Yakın zamanda Ailemizin sevilen ve sayılan büyüklerinden birini kaybettik .Annem sıkı sıkı tembihledi akşama tebareke okunacak mutlaka gelin.

Bir kere bizim ruhumuz assolist.Herkes gitmiş, en son biz... Çok ta kalabalık

Erkekleri üst kata almışlar, kadınlar alt kattaydı. Bırakın oturmayı , iğne atsanız düşecek yer yoktu.yer olmayınca mecburen ailenin bütün fertleri ayrı ayrı yerlere oturmak zorunda kaldık, Kardeşimin 3 yaşında dünya tatlısı bir kızı var o benimle birlikte oturmak istedi çok dilli bir kız kucağıma aldım ama her şeyi çok merak ediyor , sürekli sorular soruyor, ben de kulağına bir şeyler fısıldayarak ortamın ambiansını bozmaması için oyalamaya çalışıyorum

Huşu içinde yapılan duaları dinledik ardından hoca kısa bir sohbete girdi .Bütün kadınlar sessizlik içinde, başları önde dinliyor, anlatılanlardan etkilenmiş görünüyorlardı.

Hoca Konuşmasının bir yerinde ‘’Bütün canlılar bir gün ölümü tadacak, yani hepimiz bir gün öleceğiz’’ dedi.O bu sözleri söyler söylemez Yeğenim Aysun hemen ayağa fırladı ''gördünüzmü hepiniz ölecekmişsiniz'' diye bağırdı.Kıkırdamaya başlayan hanımlar bir yandan da cenaze evi ayıp olur diye yüzlerini saklamaya çalışıyordı.

Ne yapacağımı şaşırdım yeğenimi kucağıma alarak parmağımdaki yüzüklerle oyalamaya çalıştım .Ortalık yatıştıktan bir süre sonra bizim kız sıkılarak karşıda oturan annesine seslendi
-Anne babam nerede?
Kardeşim parmağı ile sus işareti yaptı ardından parmağıyla üst katı işaret ederek Baban yukarıda dedi.
-Ben babama gitmek istiyorum.diye sessizliğin içinde bağırdı bizimki

Bütün gözler üzerimizdeydi
Kardeşim fısıltıyla
-Olmaz gidemezsin orada erkekler var dedi.
Küçük kızımız bu gerekçenin ne anlama geldiğini anlayamadı bir süre sessiz düşündükten sonra yine annesine seslendi
-Anne benim babam erkek mi?
Tekrar kıkırdaşmaların arasında eşi vefat eden gözleri yaşlı yengemizin de dayanamayarak oturduğu koltukta katıla katıla güldüğünü gördüm

Ağlamak gülmenin kardeşidir demişler.

Düğün ve cenaze hepsi insanlar için.

Bir kez daha düşündüm.gelecekteki günleri güzelleştirmek adına bu günü çekilmez kılmamaya karar verdim

Hayat bir gün ...o da bu gün...