Annelik Durağında İnecek Var

Annelikten hiç sıkılınır mı? Sorması bile çok ayıpmış gibi geliyor değil mi? Sanki bu yüce makama yapılan çok büyük bir haksızlıkmış gibi. Oysaki çok insani bir duygu. Hatta insan olmanın gereği. Çoğu anne toplumda yadırganacak olma korkusuyla belki dile getiremiyor ama evet ! Bazen en yakın durakta annelikten inmek istiyor, sıkılıyor. 

Emzirmekten yapış yapış olup dilediğin an dilediğin süre duşa giremeyince, beden ölçülerin birdenbire kendinden geçip değişince, sütyensiz bile dik durma özelliğine sahip göğüslerin sütyen taksan bile dikliğini yitirip yer çekimine yenilince, bebeğine kendini doğru ifade edemeyince, sesin azıcık yükseldi diye tüm gün vicdan azabından geberince, eş ile romantik anların kollandığı o çok değerli saatler yorgunluktan uykuya tercih edilince, yemek-temizlik-ev düzeni eş desteği olsa bile hiç yetişmeyince, tam yatmaya hazırlanırken halı ve duvardaki pastel boya izleriyle yüzleşince... Evet sıkılınır. İsyan ya da minnetsizlikten değil, şükürsüzlükten hiç değil. Sadece insan olmanın gereğinden bazen yolculuktan sıkılınır.