- Kategori
- Şiir
Annem Keziban
Annemin Gençliğine benziyor....
23 Mart 1980 ‘de annemi kaybettik...
Bu şiiri onun için yazdım, vefatının 32. yılında
Rahmetle ve saygıyla anıyorum.
Kıraç
Topraklarda
Dağ çiçekleri açar
Güneş mutluluk dağıtır
Kelebekler yalnız uçar
Çocuklar çiğdem toplar, nergis getirir
Kuşlarda mavi göklerde kanat çırpar
Ya karanlık dünyamız da olumsuz bir Pazar günü
Bir mum söner bir daha yanmamak üzere
Evlere sis dağılır, hüzün çöker
Güzel anam, tatlı anam garipsi etmiş elveda
Âşık Veysel’in toprağına kavuşur
Gökte bulut, yağmurda umut
Annem artık meleklerle konuşur
Ufuklardan bir ses gelir dili Kur’an
Eli Furkan anneciğim Keziban
***
Ocaklar
Tutuşur
Ocaklar umut taşır
“Yer demir, gök bakır “
Kara haber tez ulaştı aniden
Mardin, Şanlıurfa ve Diyarbakır
Kötü karamsar bir geceydi
Kötü bir düş gördük
Yayan yapıldak düştük yollara
Ağlıyordu Şerif, Kadir, Gülistan
Ölüm acılı bir söz, kör yılan gibi
Kıskıvrak acımasızca sardı bizi
Bin kere, yüz bin kere yaşadık onu
Ah hemşerim, Cahit Sıtkı kulakların çınlasın
“ Geç fark ettik taşın sert olduğunu”
“Su insanı boğar, ateş yakarmış”
İnsan bugüne gelince anlarmış
Uzaklardan bir ses gelir
Özü Kur’an, sözü Furkan Keziban
***
Ne
Denli
Güzel söylemiş şairim:
“Yalvarmak, yakarmak nafile bugün”
En güzeli Allah’a sığınmak
Budur ancak her şeyden güzeli
Yürek kor gibi, gözlerimiz nemli
O artık dönmemek üzere göklere uçtu
Sevdiklerine, dostlarına çoktan kavuştu
Ve bir ağıt ki yakılır pek yaman
Saat ve zaman, bir başka türkü, bir başka destan
Ruhun şad olsun Anneciğim Keziban
Gözü yaşlı bacım, kardeşim Gülistan
Abdülkadir GÜLER
27 Mart 1980 - Diyarbakır
23 Mart 2012- Söke.
- Toplam blog
- : 2227
- : 832
- Kayıt tarihi
- : 27.06.09
1946 Mardin ili, Kızıltepe ilçesi'nin Esenli köyünde doğmuştur. İlk ve ortaokulu Kızıltepe'de bit..