Anneme çiçek almak..

Anne'me bir çiçek almak istiyorum
Çiçekçilerin yanından geçerken
Anne'mi hatırlıyorum.
“El’ine bir çiçek vermeyi”
Çok arzuluyorum..

Edemedim..

Her geçerken oralardan
“Anne'min çiçeğine bütçem yetersiz”
Dedim.
Ama cafe’ye girip
üç beş’e çay’ımı içtim
Simidimi yedim.
.
Belki doğruluk payım vardı
Hele paralarımın çok olduğu zamanlar
Neden yoktu bu duygular;
Acılar mı yemeliydim / simit gibi
İflaslar mı geçirmeliydim /aklım gibi

Anam dan çıktığımda
Ana’ma döneceğimi bilmeliydim;
Bilsem de bilmesem de o benim anam dı.
Özetlersek;
Elin kızı gitti
Dostlar çekildi
İş bitti.

Anam geldi.

Neyse
bir bayram daha geldi

Çiçekçilerin önünden geçiyorum
Gerçekten dibe vurmuş bütçemle
Anne'me çiçek almak istiyorum
Utanıyorum

(Anneleri unutmayın, her daim yanınızdalar, Keçiören. 21/12/2007)