Anuşka

<ı>Kalın ağaçlar vardı bu ormanda

<ı>Küçük yapraklarından utanan

<ı>Her sonbahar hışımla silkeler üzerinden

<ı>Timsah gözyaşlarıyla sularlardı ardından.

<ı>Vedaları soğuk olurdu…

<ı>Eşgali belirlenmesin diye

<ı>Karla kaplar

<ı>Unuttururdu kendine bile…

<ı>

<ı>Anuşka…

<ı>Sen utanma küçük düşlerinden

<ı>Kar suyu kaçsa da içlerine…

<ı>

<ı>Bazı geceler olurdu

<ı>Sis inerdi

<ı>Yarı beline kadar buluta gömülürdü orman

<ı>Dal dalı tanımazdı o zaman

<ı>Ağaç ağacın gölgesinden sakınırdı kendini

<ı>Hele de ay dolunsa

<ı>Huzmeleriyle ürperti saçıyorsa besleme yapraklara,

<ı>Karanlıkta donuk donuk parlıyorsa her çıtırtıda

<ı>Köklerine varana dek

<ı>Damar damar

<ı>Korku yürürdü gövdelerine…

<ı>

<ı>Anuşka…

<ı>Sen susma cesur şarkıların hiç bitmesin

<ı>Çocuk sesi kaçsa da içlerine…

<ı>

<ı>Kasvetli geceler olurdu bu ormanda

<ı>Hunharca seri cinayetler işlenirdi

<ı>Saç telleriyle kanatları arkadan bağlı

<ı>Ve gözlerinin irisi toprağa kara akmış

<ı>Parmak izleriyle örseli

<ı>Çiy damlasında boğulmuş kuş sesleri…

<ı>Her sabah

<ı>Hep ceset…

<ı>

<ı>Anuşka…

<ı>Sen kafesinin kapılarını sıkıca ört

<ı>Elbet şafak sökecek…