- Kategori
- İlişkiler
Arada bir de olsa bırakmalısın kendini...

Bırak saçlarına değsin rüzgar. Koyver ruhunu arada. Gideceğimiz yer bir. Sen farklı yerden gelmedin ki!
Çalış, çalış, çalış; nereye kadar kuzum? Arada bir de olsa bırakmalısın kendini... Hayatın salıncaklarında sallan bazı... Gölgelerle yarış biraz... İster güneşe, ister rüzgarlara kafa tut... Ben diyeyim, kumlara bırak bedenini, sen de, gökyüzünde gezdir ruhunu...
Mücadeleciliğin iyi... Sağlam olman, dik durman yahşi... Sözünün erisin; tamam... Ama arada bir de olsa bırakmalısın kendini... Dünyayı bi başına kurtaracak değilsin ya! Bazı şeyleri biraz oluruna bıraksan olma mı?
Güçlüsün. Pes etmiyorsun. Geri durmuyorsun. Yılgınlığın, bezginliğin, adam sendeciliğin görülmüş şey değil... İyi de kardeşim, sen insan değil misin? Durup dinlenmek, bi nebze de olsa, şöyle hafiften nefeslenmek istemez mi canın?
Büyüüük büyük hedeflerin var! Boyunu posunu fersah fersah aşan hayaller kuruyorsun, görüyorum bunu.
Sen ki, bi ölüme eyvallah edersin vakti geldiğinde, bi de önlenemez kadere... İlk geldiğin gün gibi dünyadan gideceğinin adın gibi farkındasın. Ama senin gbiler de frene basmalı, mola vermeli, ne bileyim işte, bir es işareti yapmalı hayata...
Bu kabadayılığın kime, niye? Bir sencağızın yumruğu düzeltemez ki herbişeyciği... Rüyalar görmen, pembe düşlere dalmana sözüm yok. Ama sen de şunu gör be arkadaşım! Arada bir de olsa bırakmalısın kendini... Bu dünyaya kimseler kazık dikemediyse, senin babalanman neye yarar bi başına?
İşi oluruna bırakmak iyidir bazı... Bazen başka bir yol buldurur insana, o ana kadar hiç fark etmediği... Ve bazen, yol götürür seni gideceğin yere... Yeter ki arada bir akışına bırak hayatını...
Not: Yazıda kullanılan görsel internetten alınmıştır.