- Kategori
- Öykü
Aşk gölgede yalnızdır ( Üçüncü bölüm )
Raskolnikov’a hayranım. Nasıl geçirmişti cadı moruğun kafasına baltayı? Oh olsun ne paragöz cadıydı o.
Bir gün tren yolunun kenarında yürürken tren bir kuşa çarpıp öldürdü, kuş ellerime düştü. Açtım. O kuşu yedim.
Bana şunu anlatmıştı: Bir aslan ağacın altında bir geyiği yiyor, ne hissedersin?
Hiçbir şey dedim.
Seks testiymiş.
Bir şeyler hissetseymişim, kadına karşı falan. Aslan kadınmış işte. Sonra kadınlar hamamından bahsettik falan filan. Çengelli Şengül hamamı…
Sonra öpmeye kalktı. Sen hayvansın dedi. Boş ver. Sarhoştu. Karşıdan gelen bisikletli adama çarptı yürürken. Adamın ödü b.kuna karıştı. Gece perde indi. Bardaki sarışına sarkmışım. Yalan… Kendisi beni kolluyordu.
“Evlen benimle”
Hayır dedim.
Kızdı. Kendini beğenmiş hıyarın tekiymişim. Boş ver.
“Neyi mi beğenmiyorsun?”
Bir şey diyemezsiniz ki?
Sosyete gülleri…
Ufff şehrin yarısı onların.
Beni arabasına aldı.
“Hadi gidelim”
“Ben gitmiyorum dedim. Bas gaza.”
“Defol!”
Yağmur yağıyordu.
“Islan geber e mi”
“Yağmur adam”
Yağmurla ilgili bir şiir hatırlamaya çalışıyorum. Aklıma bir şey gelmiyor. Onun yerine aklıma Sartre geliyor.
“Cehennem başkalarıdır
Knut Hamsun Nobel almış mıydı? Bilmem. Bakmam lazım. İnternet… Çöplük. “Açlık”
Sarışın bir kız geliyor karşıdan. Şemsiyesi turuncu… Siyah pantolon… Çizmeler bej rengi.
Çizmelere bayıldım.
Birdenbire gülüveriyor.
Ben de gülüyorum.
“Çizmeleriniz”
“Pardon”
- Toplam blog
- : 261
- : 335
- Kayıt tarihi
- : 30.08.10
Anadolu Üniversitesi İşletme fakültesi mezunuyum. Çeşitli kuruluşlarda muhasebe ve dış ticaret or..