- Kategori
- Şiir
Aşk için

Gözbebeklerini kırmayınız çiçeklerin
Onlar yaşamın ince örgüsü
Artır
Sonra ör hepimizi
Seviyorum yüzü çizgili insanları
Geceler
Durmadan yara
Yalan kokan sözcüklerle avuturuz kendimizi
Dar gelir yaşamak
Mahçup kırmızı göğün altında
Şiirler adarım ölü çocuklara
Safran kokulu evlerde olsak
Çözülür mü düğümleri dünyanın
Uyanır mı tozlu masallar
Gün ışığı ipekten perdeler değse sancılarına
Pencereden umudu çalan şimşekleri
Tutabilsek kalbinden
Delmese miskin acılar günün omuzlarını
İçirmesek
Yarasalara güneşi
Biz olsak
Yeniden
Çocukluğumuzun sütbeyaz karanfili
Çiğdem der ki:
Sezerim. Koparma güneşi saçlarımdan
Kapıcıbaşı uğramaz oldu lunaparklara
Anımsa
Sevgi taşıyan kırlangıçları
Yasemin kokulu yağmuru
Çürüttüğümüz yakan toplar
Beştaş, andres, anılar
Öptüğün o yaz bahçesi değil artık yüzüm
Takvimden kopan yıllar biriktik
Bu kıyılar senin gözlerin hâlâ
Düşler yığıyor içime
Ocak, 2009