Aşk mı?

Aşk çekim gücüdür, ne zifiri karanlık dinler, ne de göz kamaştıran bir aydınlık çekim alanına girmeye görsün. Her canlının kalbi küt, küt atarken, yerinden fırlayacak gibi olur. Lal bile dillenir, filozof kesilir, aşk alfabesinde bal toplayan arı misali polen sarar dört tarafını aniden ve hapşırmadan durur o bomboş bir pompa gibi bildiğimiz gönül evimiz, sevgi yuvamız, aşk bahçemiz. Gönül yerimiz mangal gibi, cesaretimiz ve her an kanımızı temizleyen can temizlikçimiz, aşık ta oradadır, maşuk da, Leyla ile mecnun hikâyedir kalp gerçektir, utanırım ona aşkı sormaya, kırılgandır kırılır bana mantığın yok mu der. Her canlı bilir onu çünkü her ortamda bağlıdır ona, Allah aşkı da, yar aşkı da, çocuk aşkı da, torun aşkı da bitmez ki aşklar. Yeter ki yüreğin geniş ve sevgiye açık olsun, o yürek ki! Sevgi ve merhamet için var, yeter ki nefsine kaptırma ruhunu, cehli (cehaleti) reddederek...