Aşk zamanla eskiyor mu?

Aşk zamanla bazı duygulara ve hayata yeniliyor mu? Aşk zamanla eskiyor mu? İnsan mı aşkını eskitiyor, eskiyen aşk değil, insanın bir zamanlar hissettiği aşkının duygusu... Yıllar geçtikçe birlikte olmak çekilmez bir hal mi alıyor bilinmez ama zaman geçtikçe insanın birbirine tahammül seviyesi düşüyor yüksek oranla... Öncesinde onu rahatsız etmeyen belki zamanında ona sevimli gelen her şey zaman geçtikçe sinir bozucu bir hal alıyor... Aşkın devinimi bu olsa gerek... Hala ilk andaki gibi aşığım cümlesi belki kimileri için gerçek ama bu insanların sabır ve olgunluk noktalarının farklılığı... Olgun insan aşkına da gereken değeri veriyor demek istiyorum ama olgunluk yaşla gelen bir şey ise şayet bir çok yaşı ilerlemiş insanların gereken olgunluğu göstermemelerine şahit oluşum bunları bana düşündürmeye başladı... Bu aralar aklımda sorular... Herşey er geç eskiyor mu? Olgunluk için yaşa mı bakmalı akla mı? Sadece yaşı ilerlemiş olan bir insan yaşına hürmeten!! Olgun sayılabilir mi? Sırf yaşı küçük veya genç diye bir insan olgun sayılmayabilir mi? Bence ikisi de doğru değil, ne yaşa bakıp olgun demek ne de gençliğine bakıp olgun değil demek... Ama gerçek aşkı yaşamak için olgunluk gerekir bu gerçek... Kimi aşkı sadece yaşadı.. Kimi aşkı sadece yazdı.. Kimi aşkı hem yaşadı hem yazdı... Kimi sadece hayal etti.. Kimi hayalleri gerçekleştirdi.... Kimi hayallerinde bile ummadığıyla karşılaştı... Kimi hem hayal etti hem hayalini yaşadı.. Kimi hayal kırıklığı yaşadı... Kimi hep ümitli... Kimi hep duacı.. Hayat herşeye rağmen istediği gibi akıyor... sen ister ona uy ister ona uymamak için diren... Dirensen de hoş, yine hayatın istediği gibi akacaksın elin mahkum... Ama hayat aşkla daha bir güzel akıyor, aşk gibi bir duygunun varolmaması dünyayı ne kadar renksiz ve sevimsiz yapardı bir düşünsenize... İyi ki aşk var... Aşkla kalın, aşkla yaşayın.. Ne demiş Mevlana; ”Aşkla yaşa ki ölü olmayasın, aşkla öl ki diri kalasın..”