- Kategori
- Özel Günler
Asker uğurlama
Dostlar,
Kategori seçerken "acaba nereyi tıklasam" diye gezinirken birden en doğrusunun "özel günler" olabileceğini düşündüm. Gerçi orada "asker" ile ilgili bir bölüm yoktu ama önemli bir gün olduğunu düşünüyorum...
Evet dostlar; o kadar önemli bir gün ki, kendimizi kaybediyor, içip içip arabaların tepesine çıkıyor, çılgınlar gibi sarkarak ve bağırarak trafiği alt-üst ediyoruz. Sadece trafiği değil, çevremizdeki insanların sinirlerini de!!! Ne büyük düşüncesizliktir ki; asker yolcu ederken de, maç kazanırken de aynı coşkuyu -çok özür dilerim aynı "düşüncesizliği" yapıyoruz. Her nedense sevinçlerimizi bir türlü düzgün bir ifade ve eğlence anlayışı içerisinde dile getiremiyoruz.
Bu akşam bir arkadaşıma baş sağlığı için gittiğim ziyaretten dönerken, asker konvoyuna rastladım ve inanın "benim yakınlarımı da benim için ziyarete gelecekler" diye endişe ettim...
Yukarıda tanımladığım şekilde gençler araçlarında coşkularını dile getiriyor, bağırıyor, çağırıyor ve silah ateş ediyorlar. Ve bütün bunlara herkes (başta oradan geçen polis ekibi) duyarsız kalıyor...
Mehmetçik gönderiyoruz ya....
Evet lütfen o Mehmetçikleri sağlıklı bir şekilde gönderip, sağlıklı olarak da dönmelerini bekleyelim. Ayrıca neden giderken bu kadar kıyameti koparıyoruz da (üstelik akibeti belli olmadığı halde) dönüşlerinde kutlama yapmıyoruz, hep merak etmişimdir...
Yine bir asker uğurlama döneminde büyük bir düşüncesizlik edip otogar'a girme gafletinde bulunmuştuk. Yürüme mesafesi 20 dakika olan bir yolu yaklaşık 45 dakika gibi bir süreçte, araba ile ulaşamayacağımı anlayınca, valizler elimizde çılgın bir kalabalığın içerisinde yürüyerek bineceğimiz aracın yanına ulaştık. Ulaştık ama kafamızın üzerinden kurşunlar vızır vızır geçerek!!! Araca bindik, çift katlı otobüs olduğu halde, bir an camının dışında benimle aynı hizada olan bir canlı gördüm!!! Evet genci o kadar havaya atmışlar ki, nerede ise bizim boyumuzu bile geçecek... Ne için; coşku...
Anımsıyor musunuz bilmiyorum; Ankara'da yine böyle bir asker uğurlamasında, otogarda Mehmetcik'i havaya atıp, tutamadıkları için Şehit'cik ettiler:-( Evet evet yanlış okumadınız...
Tüm Blog okurlarına sesleniyorum: Lütfen ama lütfen bu konuda çevremizdekilerini uyaralım, uymayanları bildirelim (kime bildireceksek, yılmadan en üst merciye) ve lütfen en azından bizler bunu yapmayalım...
Tüm gençlerin yollarının açık, dönüşlerinin kolay olmasını diliyorum...
Güzelliklerle kalın...
SEMA
Kategori seçerken "acaba nereyi tıklasam" diye gezinirken birden en doğrusunun "özel günler" olabileceğini düşündüm. Gerçi orada "asker" ile ilgili bir bölüm yoktu ama önemli bir gün olduğunu düşünüyorum...
Evet dostlar; o kadar önemli bir gün ki, kendimizi kaybediyor, içip içip arabaların tepesine çıkıyor, çılgınlar gibi sarkarak ve bağırarak trafiği alt-üst ediyoruz. Sadece trafiği değil, çevremizdeki insanların sinirlerini de!!! Ne büyük düşüncesizliktir ki; asker yolcu ederken de, maç kazanırken de aynı coşkuyu -çok özür dilerim aynı "düşüncesizliği" yapıyoruz. Her nedense sevinçlerimizi bir türlü düzgün bir ifade ve eğlence anlayışı içerisinde dile getiremiyoruz.
Bu akşam bir arkadaşıma baş sağlığı için gittiğim ziyaretten dönerken, asker konvoyuna rastladım ve inanın "benim yakınlarımı da benim için ziyarete gelecekler" diye endişe ettim...
Yukarıda tanımladığım şekilde gençler araçlarında coşkularını dile getiriyor, bağırıyor, çağırıyor ve silah ateş ediyorlar. Ve bütün bunlara herkes (başta oradan geçen polis ekibi) duyarsız kalıyor...
Mehmetçik gönderiyoruz ya....
Evet lütfen o Mehmetçikleri sağlıklı bir şekilde gönderip, sağlıklı olarak da dönmelerini bekleyelim. Ayrıca neden giderken bu kadar kıyameti koparıyoruz da (üstelik akibeti belli olmadığı halde) dönüşlerinde kutlama yapmıyoruz, hep merak etmişimdir...
Yine bir asker uğurlama döneminde büyük bir düşüncesizlik edip otogar'a girme gafletinde bulunmuştuk. Yürüme mesafesi 20 dakika olan bir yolu yaklaşık 45 dakika gibi bir süreçte, araba ile ulaşamayacağımı anlayınca, valizler elimizde çılgın bir kalabalığın içerisinde yürüyerek bineceğimiz aracın yanına ulaştık. Ulaştık ama kafamızın üzerinden kurşunlar vızır vızır geçerek!!! Araca bindik, çift katlı otobüs olduğu halde, bir an camının dışında benimle aynı hizada olan bir canlı gördüm!!! Evet genci o kadar havaya atmışlar ki, nerede ise bizim boyumuzu bile geçecek... Ne için; coşku...
Anımsıyor musunuz bilmiyorum; Ankara'da yine böyle bir asker uğurlamasında, otogarda Mehmetcik'i havaya atıp, tutamadıkları için Şehit'cik ettiler:-( Evet evet yanlış okumadınız...
Tüm Blog okurlarına sesleniyorum: Lütfen ama lütfen bu konuda çevremizdekilerini uyaralım, uymayanları bildirelim (kime bildireceksek, yılmadan en üst merciye) ve lütfen en azından bizler bunu yapmayalım...
Tüm gençlerin yollarının açık, dönüşlerinin kolay olmasını diliyorum...
Güzelliklerle kalın...
SEMA
- Toplam blog
- : 51
- : 795
- Kayıt tarihi
- : 10.08.09
Merhaba, 18 Şubat 1964 Artvin doğumluyum. Yüksek okul mezunu olup, uluslararası bir Vakıf'tan ofi..