- Kategori
- Anılar
Askerim Ama Müzisyenim (2)
On günlük dağıtım izni nihayete ermiş ve Antalya yoluna girmiştim artık. Antalya Karpuzkaldıran subay kampına ulaştım ve yeni gelenler arasında tanışma faslı gerçekleşirken bende hava 1500 dü. Zira müzisyendim, üstelikte baterist. Heyecanla müzisyenlerin bir araya toplanmasını beklerken üç gün geçti. Üçüncü akşam haber geldi ve taze müzisyenler yola düştük. Yola düştük diyorum çünkü kamp muazzam büyüktü. Erat en tepede, müzisyenlerin stüdyosu ise en aşağıda sahildeydi. Usta bir askerin escortu ile stüdyoya vardık.
Ortalıkta subay falan olmayınca ön görüşmeler başladı. Fakat kime sorsam bateristim diyordu bana, sanki inadına. Bir anda ben dahil beş baterist olmuş ve benim hava, hızla sıfıra doğru düşüşe geçmişti. Anlaşılan benim hayaller suya düşmek üzereydi. Şimdi nasıl olacak derken bu kaosun sorumlusu başçavuş göründü. O sorgulayınca ortaya çıkan, baterist yoğunluğuna benim kadar şaşırmadı tabii. Eeee kendi ayıklamıştı neticede bizleri. Ama niçin sadece baterist fazlaydı da diğer enstrümanlar makul miktardaydı?
Bunun cevabını günler sonra öğrendik ki bir senedir kampa, doğru düzgün baterist gelmemiş. Başçavuş bir hemşehrisinden baterist yapmaya çalışmış, lakin ortaya bir robot çıkarmış. Öyle ezberden, öyle monoton, öyle dümdüz takılıyor programlandığı gibi. Anladım ki bu durumdan kurtulmak amaçlı baterist avına çıkmış ve "baa" diyeni tutmuş almış bizim bando başçavuşu.
Neyse başçavuş beşimizi aldı karşısına, isimlerimizi önündeki kağıda yazdı, "sınav var, artı - eksi vereceğim" dedi. Stüdyoda ses düzeni, müzik aletleri mevcut ve çalışmaya hazırdı zaten. Başçavuşun söylediği isim davulun başına geçiyordu. İlk tur sonunda beş kişiden biri elenmişti bile. İkinci turda dördün biri de bağlama çalmaya sevk oldu ve üç kişi kaldık. Üç kişi üç tur daha sınandık, artı - eksi aldık. Kısa bir aradan sonra nihayet sonuçların açıklanmasına gelmişti sıra.
Cengiz, Bilal ve ben Metin heyecanla bekliyorduk, sanki Grammy alacaktık. Başçavuş açıkladı:
Bilal... Sen tumba çalacaksın...
Cengiz... Sen de yedek davulcusun...
Veee Metin... Sen birinci bateristsin, programlara çıkış önceliği senin.
Yihhuuuu... Diyemedik tabii, ana kucağı değil asker ocağı çünkü. Fakat için için zaferi kutluyordum ve tebrikleri de alenen kabul ediyordum. Aslında başçavuş ödül olarak altın kep falan koysa daha anlamlı olurmuş değil mi? Haa bu arada, meğer benim suya düşen hayallerim yüzme biliyorlarmış.
- Toplam blog
- : 1907
- : 3759
- Kayıt tarihi
- : 28.07.07
03 Şubat 1967 İstanbul doğumlu, romantik bir müzisyenim işte... Müzik, bateri, spor, Fenerbahçe, ..