- Kategori
- Basın Yayın / Medya
Aşkın gözü bu kadar mı kör?

Şaşkınım...
Biraz kandırılmış, biraz hissiyatımla oynanmış hissediyorum...
Tabi bunda Can Dündar’ın suçu yok.
O kim bilir hangi ruh hali ile içinden gelenleri, gecenin en olmadık zamanlarında kaleme aldı
Ve ben arayışların çıkmaz sokaklarında onun yazdıkları ile içimdeki çocuğun elma şekerini elinden aldım...
Can Dündar’ı anlattıklarından dolayı kafamda nereye koyduğumu varın siz düşünün...
Can Dündar’da insanmış yahu, sizin, benim gibi insan... Etten, kemiktenmiş!
Ahmet Hakan bugün köşesinde Can Dündar’a “acemi âşık” demiş...
Öyle ya!
Lüks bir otelin veya sadece bilmesi gerekenlerin, gidip geldiği kuytu bir evin kalın duvarları arasında, gözlerden ırak buluşmak varken...
Bebekte herkesin gözü önünde, durduk yere kariyerine neden kurşun sıksın insan?
Cevabı hepimiz biliyoruz oysa
Aşkın gözü kördür!
&&&
Yalnızlığa alışmalı başlıklı yazsısında söylediği gibi;
“Bavulları hep toplu durmalı insanın...
Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...
Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...
İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...
Yalnızlığa alışmalı...”.