- Kategori
- İlişkiler
Aşkın köz ateşi

Aşk ateşi budur işte.
Bu akşam evde mangal yapılmıştı. Henüz ateş yanarken düşündüm, düşündüm ve bir tür felsefe oluşturdum kendimce:"Aşk Bir Mangal Gibidir."
Evet, aşk bir mangal ateşi gibi geliyordu bana. Kömürlerde sevgililer. Bazen ateşi yakmak için çok uğraşılır, bazen se hemen yanıverir o ateş. Kimi zaman çok güçsüz, kimi zaman normal, kimi zaman da Ferhatlar, Aslılar, Mecnunlar
gibi çok büyük olur. O ateş güçsüz de olsa, büyük de olsa sonunda bir et vermeye çalışır. O et kimi zaman çok sert,
kimi zaman da yumuşacık olur. Et burada evlilik de olur, aşk güçsüz olsa da güçlü bir ilişki de. Ateş, bazen eti yakar,
yani çok şımartır. Bazen de hiç pişiremez, çok katı davranır.
Bazen de kömürler hadlerini aşar, ateşe rağmen ısınmaz, etin olmasını engeller. Ateş ne derece güçsüz veya güçlü olsa da birden söner kendiliğinden. O zaman da mangal yarım kalır. Kömürler iki şekilde sınıflanabilirler. Ayrılık olduğunda, kimisi yanar kül olur, kimisi hiç yanmamıştır. Ayrılık olacağı zaman bazen aşk bitmez, ilişkiden sıkılınır,
beklemekten yorulunur veya ilişkiden bıkılır. O zaman ayrılık olunca biri acı çeker. Ayrılık da burada insanın su dökerek mangalı söndürmesidir. Bir başka kömür cinsiyse ilişki devam ederken bu ikisinin yanısıra kendini yanmış zanneden, oysa sadece köz olandır.
Bazen de etin yanına soğan, sarımsak, biber veya domateste koyulur. O da etin meyvesi gibidir.