- Kategori
- Güncel
Atatürk’ü sevmek de sorun oldu; eleştirsek hakaret etmiş, sevsek putlaştırmış oluyoruz
Atatürk'ün çocukluğunda karga kovalarken temsili resmi
Atatürk’ü eleştiren yazılarımdan dolayı bana Atatürk düşmanı bile dediler. Çünkü bunlar Tanrıcı; severse kusursuz, sevmezse at gitsin. Oysa ben bir insanı hem sever hem eleştiririm, yapım bu; zamanında yerden yere vurduğum, rezil ettiğim kimse ölünce mezarında çocuklar gibi ağlamıştım.
Peki, Atatürk’le ilgili niye böyle bir şey var? Çünkü sevenler gerçekten sevmiyor, eleştirenler de ciddi eleştirmiyor; ikisi de kullanıyor.
Hakkında konuşamadığım kişiye ben değer vermem. Atatürk’ün yaptıkları devrim değildir (ancak elbette devrimden daha öte) derken askeri dehası ve ülkesi için yaptıkları konusunda adeta destanlar yazdım; çünkü doğru.
Birisi Atatürk için bir şey söylese hemen Atatürk düşmanı oluyor; belki o konuda öyle düşünüyordur, Atatürk’ü sevmediği anlamına gelmez ki. Öte yandan 23 Nisan şiiri okusan Atatürkçü(ne demekse) oluyorsun. Atatürk’ün lehinde de aleyhinde de konuşamıyorsun. Oysa dünyaya mal olmuş böyle bir değer bütün yönleriyle gerçekçi bir şekilde özgürce tartışılmalı.
Biri “Mustafa” demiş, küçümsemiş; diğeri “sarı saçlı mavi gözlü” diyerek ilahlaştırmış. Yani isteyen diyebilir ama örneğin “ulu önder” “Atatürk-Türk’ün atası” gibi ifadeleri birileri tartışırım derse tartışır.
Anlamlı olan eleştirirken sevmek, severken eleştirmek; atamız hakkında korkup çekindiğimiz bir şey mi var. Çok içiyormuş, özel hayatı, sana ne!
Bütün yaptıklarının da doğru olması gerekmez, kimin doğru ki; hâşâ Tanrı mı bu? Benim karşı olduğum Atatürk’ü eleştirenler değil küfür ve hakaret edenler. Kabul etmiyorum de, büyüklüğüne inanmıyorum de anlarım.
- Toplam blog
- : 6332
- : 653
- Kayıt tarihi
- : 21.09.08
Sadece sayfalarda kalan yazılar şaheser olsalar bile önemsiz ve anlamsızdır. İnsanlara ulaşan ve ..