- Kategori
- Şiir
Atilla İlhan'a (seni hep seveceğim)

Ah Attila
Gittiğinden beri okumuyorum aşkı
Kendimi bulduğum satırları
Saklamıyorum sayfa aralarında
Hem âşık hem acı çeken
Bir yüreği bulamadım belki.
Mutluluk ve hüzün arasındaki o ince çizgideyim
Bir bilsen hâlâ onun esiriyim.
Ah Attila
Kimse senin kadar okunaklı değil
Süslü kelimeler kullanıyor bazıları
Her cümlesi başka bir anlam kargaşası
Ben istemiyorum onlar gibi olmayı.
Sadece anlatmak lazım aşkı
Senden öğrendiğim gibi.
Yaşananları ayırt ederek
En sade haliyle anlatmak
Ah Attila
Yoruldum “3. Şahsı” okumaktan
Ama hasret duyuyorum,
Adını unuttuğum an!
“Ah Atilla’m -bir şairin sevdiği olmak isterdim, dünyanın tüm hediyeleri bir yana... İki satırla aklımı başımdan alabilmesi paha biçilir mi?”