- Kategori
- Güncel
Avucumda ateşle, döneceğim size...

AVUCUMDA BİR ATEŞLE DÖNECEĞİM SİZE....
Evet sen bir anneydin; öğretmendin, doktordun.....profesördün....
Ama atladıkları bir şey daha vardı; - bir kardelendin sen -
Görevin ; baharı müjdelemekti kız çocuklarına…
Başardın da .
Hem de canın pahasına , müjdeledin baharı ….
Dedin ki her birine :
"u y a n ı n ...
Sırtınızı cehalete, yüzünüzü güneşe dönün …."
Ve bir kardelen gibi;
güneşi görünce kız çocuklarının gözlerinde
gittin ....
her biri kan ağladı bugün ....
Ama ne ağlamak...
hem yetim hem öksüz bırakarak gittin bizi diye, ağıtlar yaktılar…
Sen de gördün, biliyorum....
Biliyorum çünkü duydum; bağırıyordun avazın çıktığı kadar ….
Ağlamayın kız çocuklarım diyordun .....
BEN BİR KARDELENİM ; NE ÇABUK UNUTTUNUZ....
(*) “ kar tanesi uçunca, çiğ tükenince… KARDELENLER AÇINCA, otlar bitince, toprak uyanınca, bahar gelince
AVUCUMDA ATEŞLE, DÖNECEĞİM SİZE…”
Sevgili Türkan Annem, Öğretmenim; bağışla beni.... Yapabilecekken yapamadıklarım için af diliyorum senden...
Ama söz sana, bu bahar yan yana açacağız; umut olacağız birlikte kız çocuklarının gözlerinde...
(*tırnak içindeki dizeler Y.Hayaloğluna aittir )
Bu blog Milliyet.com.tr sitesinden 128 kez görüntülenmiştir